Η Ινδία έχει θέσει όρια στις εταιρείες γρήγορης παράδοσης, ζητώντας να σταματήσουν τις υποσχέσεις για παραδόσεις εντός 10 λεπτών, επικαλούμενη ανησυχίες για την ασφάλεια και την ευημερία των εργαζομένων. Ωστόσο, οι κριτικοί υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει κίνητρο συμμόρφωσης, με αποτέλεσμα οι διανομείς να συνεχίζουν να διακινδυνεύουν τη ζωή τους στην προσπάθεια να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των πελατών.
Το τραγικό παράδειγμα του Ankush, ενός 18χρονου διανομέα, που έχασε τη ζωή του την πρώτη του μέρα εργασίας σε μια πόλη της Ινδίας, ενώ προσπαθούσε να παραδώσει μια παραγγελία εντός των αυστηρών χρονικών ορίων, αναδεικνύει τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν αυτοί οι εργαζόμενοι. Ο συνάδελφός του, Himanshu Pal, περιέγραψε τον αγώνα του Ankush να διαχειριστεί το τηλέφωνο, τον δρόμο και τις κλήσεις, πριν τον παρασύρει ένα αυτοκίνητο.
Οι υπηρεσίες ταχείας παράδοσης στην Ινδία, που καλύπτουν από τρόφιμα μέχρι φάρμακα και τσιγάρα, έχουν αναδειχθεί σε παγκόσμιο θαύμα, με εταιρείες όπως Swiggy, Zomato, Zepto και Flipkart Minutes να ανταγωνίζονται για την ταχύτερη παράδοση. Η Amazon, με την υπηρεσία Tez, εισήλθε επίσης στην αγορά, υποσχόμενη παράδοση εντός 15 λεπτών. Η πίεση για ταχύτητα, ωστόσο, έχει μετατρέψει τους δρόμους σε “θανάσιμη παγίδα” για τους διανομείς, οι οποίοι εκτίθενται σε κινδύνους τροχαίων ατυχημάτων, έκθεση σε ακραίες καιρικές συνθήκες και τοξική ατμόσφαιρα.
Παρά την παρέμβαση της ινδικής κυβέρνησης τον Ιανουάριο, η πραγματικότητα παραμένει αμετάβλητη. Οι ειδικοί και οι εργαζόμενοι επισημαίνουν ότι η έντονη ανταγωνιστικότητα ωθεί τους διανομείς να κάνουν ό,τι χρειάζεται για την ταχύτερη παράδοση, ανεξαρτήτως της επίσημης υπόσχεσης των 10 λεπτών. Η Vandana Vasudevan, συγγραφέας του βιβλίου “OTP Please!”, τονίζει ότι η άνεση των καταναλωτών έρχεται εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων.
Η άνοδος της “γρήγορης παράδοσης” τροφοδοτείται από τις “σκοτεινές αποθήκες” (dark stores) και την ψυχολογία της άμεσης ικανοποίησης, μετατρέποντας πολλούς Ινδούς σε παρορμητικούς αγοραστές. Η ινδική οικονομία των gig workers, ύψους 11,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά. Ωστόσο, η επιτυχία αυτή κρύβει δύο σκοτεινές δημογραφικές παραμέτρους: την εύκολη ενοικίαση φθηνών αποθηκών κοντά σε εύπορες περιοχές και την ιστορικά υψηλή ψαλίδα μεταξύ πλούσιων και φτωχών, επιτρέποντας στις εταιρείες να διατηρούν τους διανομείς σε αναμονή χωρίς κοινωνική ασφάλιση ή ελάχιστους μισθούς.
Ακόμη και μετά την κυβερνητική οδηγία, οι πλατφόρμες συνεχίζουν να προβάλλουν χρόνους παράδοσης κάτω των 10 λεπτών, υποδηλώνοντας ότι η αλλαγή είναι κυρίως “οπτική” και όχι ουσιαστική. Οι διανομείς αισθάνονται ότι το σύστημα βασίζεται στην ταχύτητα, με τον κίνδυνο να μεταφράζεται σε απώλεια κινήτρων ή ακόμη και αυτόματη απενεργοποίηση του λογαριασμού τους.
Η ινδική κυβέρνηση προωθεί επίσης νέους εργατικούς νόμους που αναγνωρίζουν για πρώτη φορά τους gig workers, προτείνοντας κοινωνικές παροχές και ένα ταμείο κοινωνικής ασφάλισης. Προς το παρόν, όμως, αυτές οι διατάξεις παραμένουν στα χαρτιά. Οι εργαζόμενοι, αντιμέτωποι με δυσμενείς συνθήκες εργασίας, επέλεξαν την απεργία στις 31 Δεκεμβρίου, διεκδικώντας διαφάνεια στους αλγορίθμους, παύση αυθαίρετων αποκλεισμών και το δικαίωμα οργάνωσης.
