Μια νέα έρευνα από την ομάδα “Committee of 100” (C100) αποκαλύπτει ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί τάσσονται υπέρ της συνεργασίας με την Κίνα, ακόμη και παρά την πιο σκληρή στάση της Ουάσινγκτον σε θέματα όπως οι βίζες, η έρευνα και οι δασμοί. Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης, που διεξήχθη τον Ιούνιο του 2025, λίγο μετά την επιβολή δασμών από τον τότε Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, δείχνουν ευρεία υποστήριξη για μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου σε “διπλωματικά ζητήματα και πολιτικές που επηρεάζουν και τις δύο χώρες”.
Η υποστήριξη αυτή είναι διμερής, με το 65% των Δημοκρατικών και το 63% των Ρεπουμπλικανών να εκφράζουν την επιθυμία τους για μείωση των εντάσεων. Παράλληλα, πάνω από το μισό των ερωτηθέντων εξέφρασε ανησυχία για τη ρητορική που χρησιμοποιεί ο Τραμπ όταν αναφέρεται στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας, λόγω του αρνητικού αντίκτυπου που μπορεί να έχει σε άτομα κινεζικής καταγωγής.
Ο Τραμπ, ιδίως κατά τη διάρκεια της πανδημίας, χρησιμοποίησε εκφράσεις που επικρίθηκαν ως ρατσιστικές, όπως “China virus” και “Kung flu”. Επίσης, έχει χλευάσει ασιατικές προφορές κατά τη διάρκεια προεκλογικών εκστρατειών και έχει πει ότι το όνομα του πρώην Κυβερνήτη της Βιρτζίνια, Γκλεν Γιανγκιν, “ακούγεται κινεζικό”, παρόλο που δεν είναι.
“Η γλώσσα του Τραμπ είναι συχνά πολύ γενική, και δεν είναι απαραίτητα ευαίσθητη στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του πώς αυτή η γλώσσα μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι Κινοαμερικανοί από άλλους”, δήλωσε ο Σαμ Κόλιτ, ερευνητής και επιστήμονας δεδομένων του οργανισμού και συν-συγγραφέας της μελέτης. Πολλοί, ωστόσο, αμφιβάλλουν αν ακόμη και οι σύμβουλοι του προέδρου μπορούν να τον κρατήσουν σε “κατάλληλο μήνυμα”, καθώς αυτός κάνει ομιλίες της στιγμής και ελεύθερες συζητήσεις, όπως φάνηκε πρόσφατα σε ομιλία του στο Νταβός.
“Μπορούμε να κάνουμε τον Τραμπ να αλλάξει τη γλώσσα του;”, ρώτησε η Σίντι Τσάι, εκτελεστική αντιπρόεδρος του C100 και συν-συγγραφέας της μελέτης. “Δεν πιστεύω ότι το C100 έχει αυτή την επιρροή. Αλλά μπορούμε σίγουρα να γνωστοποιήσουμε σε όλους τους εκλεγμένους αξιωματούχους τη σημασία της γλώσσας, παρελθοντικής και παρούσας.”
Η έρευνα, που διεξήχθη σε συνεργασία με το National Opinion Research Centre του Πανεπιστημίου του Σικάγο, επικεντρώθηκε σε μη Κινέζους, προκειμένου να εκτιμηθούν καλύτερα οι συμπάθειες και οι προκαταλήψεις των κυρίαρχων κοινοτήτων που επηρεάζουν τις κοινότητες Κινοαμερικανών – και γενικότερα Ασιατοαμερικανών.
Αρκετά ανησυχητικά για τις κοινότητες των Κινέζων ήταν τα αποτελέσματα της έρευνας, που έδειξαν ότι το 27% των ερωτηθέντων πίστευαν ότι οι Αμερικανοί κινεζικής καταγωγής ήταν πιο πιστοί στην Κίνα παρά στις ΗΠΑ, μια πεποίθηση την οποία οι συγγραφείς αποδίδουν στα μέσα ενημέρωσης. “Στο θέμα της πίστης, λόγω του πολλoύ θορύβου γύρω από τους Κινέζους κατασκόπους, αυτό έχει επιρροή”, είπε η Τσάι.
Από την άλλη πλευρά, η έρευνα έδειξε ότι λιγότερο από το ένα τέταρτο των ερωτηθέντων υποστήριξε μια γενική απαγόρευση φοιτητών και ερευνητών από την Κίνα που εισέρχονται στις ΗΠΑ για έρευνα. Αυτά τα αποτελέσματα ήταν έντονα κομματικά, με περισσότερο από διπλάσιους Ρεπουμπλικάνους να τάσσονται υπέρ ακαδημαϊκών περιορισμών από τους Δημοκρατικούς.
Η έρευνα πρότεινε ότι οι προκαταλήψεις και οι παρανοήσεις θα μειώνονταν εάν οι πολιτικοί, τα μέσα ενημέρωσης και οι προσωπικότητες με επιρροή στην κοινωνία ήταν πιο ακριβείς στη γλώσσα τους και λιγότερο διατεθειμένοι να χρησιμοποιούν λαϊκιστική ρητορική. Η δημοσκόπηση προσπάθησε να εμβαθύνει σε αυτό το θέμα. Τυχαία επιλεγμένοι συμμετέχοντες έλαβαν ένα φανταστικό άρθρο ειδήσεων για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας, με την ευθύνη να αποδίδεται στην “κινεζική κυβέρνηση” στη μία εκδοχή και στην “Κίνα” στην άλλη. Εκείνοι που διάβασαν την εκδοχή όπου η “Κίνα” ήταν υπεύθυνη, ήταν διπλάσιοι πιθανόν να εκφράσουν πιο αρνητικές απόψεις για τη νόμιμη κινεζική μετανάστευση και να αμφισβητήσουν την πίστη των Κινοαμερικανών, σε σύγκριση με την ομάδα της “κινεζικής κυβέρνησης” που ήταν πιο ανεκτική.
Ο μέσος Αμερικανός τείνει να μην σκέφτεται πολύ τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ανέφεραν οι συντάκτες της μελέτης, εκτός αν κάτι αγγίζει την καθημερινότητά τους. Αυτό συνέβη όταν το κινεζικό “μπαλόνι-κατάσκοπος” διέσχισε ηπειρωτικές ΗΠΑ και καταρρίφθηκε στις αρχές του 2023, και σε μικρότερο βαθμό, με την εξάπλωση περιορισμών στην ξένη ιδιοκτησία γης.
Τροφοδοτώντας κάπως την λανθάνουσα καχυποψία μεταξύ λευκών και άλλων κυρίαρχων κοινοτήτων προς τους Ασιατοαμερικανούς είναι η τροπή του “αιώνιου ξένου”, που συχνά εμφανίζεται όταν ρωτούνται από πού “πραγματικά” κατάγονται, ακόμη και αν οι οικογένειές τους ζουν στις ΗΠΑ για εκατοντάδες χρόνια. “Μεταξύ αυτών των άλλων ομάδων, αν γεννηθείς στις ΗΠΑ, σπάνια σου τίθεται αυτή η ερώτηση”, είπε ο Κόλιτ. “Καθώς γίνεται πιο ανταγωνιστικό, ολοένα και περισσότερο με την πάροδο του χρόνου προς την Κίνα, αυτό αναγκαστικά οδηγεί στο να βλέπουμε άτομα κινεζικής καταγωγής ως ξένους.”
Η Τσάι πρόσθεσε: “Φυσικά, είναι πιο εύκολο να δει κανείς ότι δεν μοιάζουμε με τον παραδοσιακό, αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν Δυτικούς Αμερικανούς. Έτσι, δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτό.”
