Η Ταϊβάν, αντιμέτωπη με την αυξανόμενη στρατιωτική πίεση από το Πεκίνο, εγκαινίασε ένα κέντρο συντονισμού πυρός κορυφαίου επιπέδου, σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στόχος του νέου, ονομαζόμενου Joint Firepower Coordination Centre, είναι η ενίσχυση της ενσωμάτωσης των ασύμμετρων δυνατοτήτων πλήξης, καθώς και ο συντονισμός του σχεδιασμού για επιθέσεις ακριβείας μεγάλης εμβέλειας και η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των στρατιωτικών υπηρεσιών της Ταϊβάν.
Η κίνηση αυτή έρχεται τη στιγμή που η Ταϊπέι ενισχύει τον συντονισμό μεταξύ των οπλικών συστημάτων αμερικανικής κατασκευής και των πυραυλικών δυνατοτήτων που αναπτύχθηκαν τοπικά. Ο υπουργός Άμυνας της Ταϊβάν, Ουέλινγκτον Κου Λι-σιούνγκ, δήλωσε ότι η στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ δεν είναι καινούργια, τονίζοντας ότι υπάρχουν ήδη θεσμοθετημένοι μηχανισμοί στρατιωτικών ανταλλαγών και ότι η συνεργασία θα συνεχίσει να εμβαθύνει για την ενίσχυση των αμυντικών και μαχητικών ικανοτήτων της Ταϊβάν. Ωστόσο, αρνήθηκε να παράσχει επιχειρησιακές λεπτομέρειες, επικαλούμενος λόγους ασφαλείας, και διέψευσε δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για «εποπτεία» από τις ΗΠΑ, διαβεβαιώνοντας ότι οι υπάρχοντες μηχανισμοί διοίκησης είναι σε ισχύ.
Σύμφωνα με βουλευτές και αναλυτές, το νέο κέντρο θα βοηθήσει την Ταϊβάν να αξιοποιήσει στο έπακρο το διευρυνόμενο οπλοστάσιό της σε όπλα ακριβείας μεγάλης εμβέλειας. Ο βουλευτής Τσεν Γιονγκ-κανγκ, πρώην ναύαρχος, δήλωσε ότι το κέντρο εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα “Taiwan Shield” ή “T-Dome”, το οποίο αποσκοπεί στην ενοποίηση πολλαπλών αισθητήρων, πλατφορμών και όπλων σε ένα ενιαίο επιχειρησιακό δίκτυο. Το πρόγραμμα αυτό, που ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο, στοχεύει στη δημιουργία ενός πολυεπίπεδου ολοκληρωμένου αμυντικού συστήματος κατά πυραυλικών, ρουκετών, drones και αεροσκαφών από την ηπειρωτική Κίνα. Ο Τσεν εξήγησε ότι απαιτείται η σύνδεση όλων των συστημάτων μέσω μιας πλήρους αρχιτεκτονικής δικτύου, συμπεριλαμβανομένης της σύντηξης πολλαπλών ιχνηλατήσεων και της ενσωμάτωσης πληροφοριών, για τη δημιουργία μιας σύνθετης εικόνας για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Αν και η Ταϊβάν διαθέτει δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, συστήματα ραντάρ, και έχει αρχίσει να ενσωματώνει την έννοια του Integrated Battle Command System (IBCS) των ΗΠΑ, οι περιορισμένες διαστημικές της δυνατότητες την καθιστούν εξαρτώμενη από τους δορυφόρους έγκαιρης προειδοποίησης και τα συστήματα αναγνώρισης των ΗΠΑ. Ο Τσεν δήλωσε ότι σκοπός του Joint Firepower Coordination Centre είναι η C5ISR (command, control, communications, computers, cyber, intelligence, surveillance and reconnaissance) συν την στόχευση (targeting), επισημαίνοντας ότι για σταθερούς στόχους η Ταϊβάν έχει ήδη συντεταγμένες, αλλά για κινητούς στόχους το χρονικό παράθυρο είναι πολύ μικρό και απαιτείται ταχύς συντονισμός.
Ο αναλυτής Τσιέ Τσούνγκ, από το Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας, ανέφερε ότι ο κύριος ρόλος του κέντρου είναι να βοηθήσει την Ταϊβάν και τις ΗΠΑ να παρακολουθούν τις κινήσεις και τις αναπτύξεις συγκεκριμένων μονάδων του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA). Επίσης, σχεδιάστηκε για να παρακολουθεί θαλάσσιους στόχους υψηλής αξίας, όπως πλοία αμφίβιων επιχειρήσεων και ναυτικές ομάδες κρούσης, και να χρησιμοποιεί αυτές τις πληροφορίες για τη δημιουργία λιστών καθορισμένων στόχων – στόχων που η Ταϊβάν θα χρειαζόταν να πλήξει άμεσα σε περίπτωση σύγκρουσης. Αυτές οι πληροφορίες βοηθούν επίσης στην αξιολόγηση εάν ο PLA δείχνει σημάδια προετοιμασίας για χρήση βίας κατά της Ταϊβάν.
Εκτιμάται ότι η Ταϊβάν θα αποκτήσει χιλιάδες κατευθυνόμενα πυρομαχικά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, μέσω αγορών από τις ΗΠΑ και τοπικής παραγωγής. Αυτά περιλαμβάνουν πυραύλους κατά πλοίων Hsiung Feng III, πυραύλους εδάφους-εδάφους Hsiung Feng IIE, πυραύλους κρουζ Yun Feng μεγάλης εμβέλειας, καθώς και πυραύλους M57 για το σύστημα Himars. Ορισμένα από αυτά τα συστήματα έχουν εμβέλεια 700 έως 1.000 χλμ, δίνοντας στην Ταϊβάν τη δυνατότητα να πραγματοποιεί επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας πέραν του Στενού της Ταϊβάν. Το αμερικανικό σύστημα πυραύλων κατά πλοίων Harpoon, με 400 μονάδες εγκεκριμένες, αναμένεται επίσης να προσφέρει νέες επιλογές πλήξης κατά πλοίων επιφανείας. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι το νέο κέντρο μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την προβολή ισχύος της Ταϊβάν, μειώνοντας τους κύκλους στόχευσης και βελτιώνοντας τον συντονισμό.
Η έναρξη λειτουργίας του κέντρου συμπίπτει με πολιτική αβεβαιότητα σχετικά με το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα πακέτο οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν, αξίας 11,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο Πρόεδρος Λάι έχει προτείνει έναν ειδικό αμυντικό προϋπολογισμό 1,25 τρισεκατομμυρίων NT$ (39 δισεκατομμυρίων δολαρίων) για την προμήθεια όπλων, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού πακέτου. Ωστόσο, το κόμμα Kuomintang (KMT) και το Taiwan People’s Party έχουν επανειλημμένα μπλοκάρει την προώθησή του στο νομοθετικό σώμα. Η Χουάνγκ Ουέν-τσι, διευθύντρια του τμήματος στρατηγικού σχεδιασμού του υπουργείου Άμυνας, δήλωσε ότι η Ταϊβάν αναμένει να λάβει σύντομα επίσημες επιστολές προσφοράς και αποδοχής (LOAs) για πέντε αμερικανικά συστήματα όπλων. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι αν τα έγγραφα «δεν διεκπεραιωθούν εντός της 45ήμερης περιόδου ισχύος, ολόκληρη η διαδικασία προμήθειας μπορεί να χρειαστεί να ξεκινήσει εκ νέου», προσθέτοντας δυνητικά καθυστερήσεις άνω των οκτώ μηνών.
Ο Κου τόνισε ότι η αποτυχία υπογραφής των LOAs στην ώρα τους θα μπορούσε να καθυστερήσει σοβαρά τον στρατιωτικό εκσυγχρονισμό της Ταϊβάν και να εγείρει αμφιβολίες μεταξύ των ΗΠΑ και άλλων δημοκρατικών εταίρων σχετικά με τη δέσμευση της Ταϊπέι για αυτοάμυνα. Εάν η διαδικασία προμήθειας πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου, η ενίσχυση των μαχητικών ικανοτήτων θα καθυστερήσει σοβαρά, και οι εταίροι, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, θα αμφισβητήσουν σοβαρά εάν η Ταϊβάν έχει την αποφασιστικότητα να αμυνθεί, είπε. Τα πέντε συστήματα όπλων των ΗΠΑ που κοινοποιήθηκαν στο Κογκρέσο είναι αυτοκινούμενα πυροβόλα M109A7, εκτοξευτές Himars, αντιαρματικοί πύραυλοι Javelin και Tow, και ιπτάμενα πυρομαχικά (loitering munitions).
Το Πεκίνο θεωρεί την Ταϊβάν μέρος της Κίνας που πρέπει να επανενωθεί με τη βία αν χρειαστεί. Έχει εντείνει την στρατιωτική πίεση στο νησί από το 2024, όταν ανέλαβε ο Λάι, προκαλώντας την ηπειρωτική χώρα λέγοντας ότι οι δύο πλευρές του Στενού της Ταϊβάν «δεν υπάγονται η μία στην άλλη». Η πίεση από τον PLA περιλαμβάνει μεγάλης κλίμακας ασκήσεις όπως η «Justice Mission 2025» τον Δεκέμβριο, λίγο μετά την ανακοίνωση του αμερικανικού πακέτου όπλων, καθώς και προσομοιώσεις αποκλεισμού και συχνές διελεύσεις μαχητικών αεροσκαφών. Οι περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, δεν αναγνωρίζουν την Ταϊβάν ως ανεξάρτητο κράτος, αλλά η Ουάσινγκτον αντιτίθεται σε οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης του αυτοδιοικούμενου νησιού με τη βία και δεσμεύεται να του παρέχει όπλα.
