Η Γουίνμι Μοσάκου, η ταλαντούχα ηθοποιός από το Μάντσεστερ, που πλέον ζει στο Λος Άντζελες, μιλάει με θέρμη για τα αγαπημένα της Greggs, αποδεικνύοντας ότι παρά τα χρόνια που ζει στις ΗΠΑ, έχει διατηρήσει αναλλοίωτη την τοπική της προφορά και το χιούμορ της. Η αγάπη της για τα περιφερειακά εδέσματα των Greggs, όπως το “Tottenham cake” στο Λονδίνο ή το “Eccles cake” στο Μάντσεστερ, ξεκίνησε από το 2007, όταν περιόδευε με το πρώτο της θεατρικό έργο, “The Great Theatre of the World”. Αυτή η εμπειρία όχι μόνο την έφερε σε επαφή με την κουλτούρα των περιφερειακών αλυσίδων, αλλά σηματοδότησε και την αρχή μιας εντυπωσιακής πορείας που κορυφώνεται τα τελευταία 18 μήνες.
Στα 39 της χρόνια, η Μοσάκου βρίσκεται στο επίκεντρο της σεζόν των βραβείων, χάρη στην ερμηνεία της στην ταινία “Sinners” του Ράιαν Κούγκλερ, ένα φιλμ για βρικόλακες που διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1930 στο αμερικανικό Νότο. Θεωρείται υποψήφια για Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου, γεγονός που την έχει αναγκάσει σε συνεχείς μετακινήσεις μεταξύ Ατλαντικού. Ο ρόλος της Άννι, μιας μάγισσας Hoodoo που δίνει συναισθηματικό βάθος στην ταινία, έχει εκτοξεύσει την καριέρα της σε νέα επίπεδα. Η εμφάνισή της στα Golden Globes, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, με ένα λαμπερό κίτρινο φόρεμα, και η συχνή της παρουσία στα εξώφυλλα περιοδικών, την έχουν μετατρέψει σε αστέρι πρώτου μεγέθους.
Η αναγνώριση, ωστόσο, έχει φέρει μαζί της και ανεπιθύμητη προσοχή. Η Μοσάκου ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της για το δεύτερο παιδί της στο περιοδικό Vogue, ταυτόχρονα με την προώθηση του “Sinners”, προσπαθώντας να διαψεύσει τις φήμες. “Στη νιγηριανή κουλτούρα μας, δεν ανακοινώνουμε τέτοια νέα. Θεωρούνται ιερά. Κάθε κύτταρό μου αντιστέκεται στην κοινοποίησή της δημόσια”, έγραψε, τονίζοντας ότι η απόφαση αυτή πηγάζει από την επιθυμία της να κρατήσει κάτι αποκλειστικά για τον εαυτό της. Αν και κατάφερε να κρύψει την πρώτη της εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της σειράς “Passengers”, η αυξημένη προβολή του “Sinners” την πίεσε να κάνει δημόσια δήλωση. “Αρχικά ήμουν αντίθετη, αλλά σκέφτηκα ότι αν έπρεπε να το κάνω, θα το έκανα με την προϋπόθεση ότι θα έλεγα: ‘Δεν θέλω να το κάνω, αλλά νιώθω ότι πρέπει, επειδή σχολιάζετε τα σώματά μας'”. Αναφέρεται στην εμπειρία της συμπρωταγωνίστριάς της, Χέιλι Στάινφελντ, η οποία υπέστη μήνες εικασιών προτού ανακοινώσει την εγκυμοσύνη της.
Αυτή η δημόσια έκθεση είναι νέα για τη Μοσάκου, η οποία έγινε γνωστή κερδίζοντας ένα Bafta για το ρόλο της μητέρας του Νταμίλολα Τέιλορ, Γκλόρια, σε δραματοποιημένη σειρά του BBC το 2017, πριν μετακομίσει στις ΗΠΑ. Εκεί, εναλλάχθηκε μεταξύ υπερπαραγωγών όπως το “Loki” της Marvel και πιο “σκληρών” έργων, όπως η σειρά για τη διαφθορά στην αστυνομία “We Run This City” του Ντέιβιντ Σάιμον.
Θα μπορούσαν, ωστόσο, τα πράγματα να είναι διαφορετικά. Οι γονείς της Μοσάκου, ακαδημαϊκοί και οι δύο, μετακόμισαν από τη Ζάρια της Νιγηρίας στο Μάντσεστερ όταν η Γουίνμι ήταν ενός έτους. Αργότερα, σκέφτηκε να ακολουθήσει τα βήματά τους, γινόμενη καθηγήτρια μαθηματικών. Είχε ήδη εξασφαλίσει θέση στο πανεπιστήμιο, αλλά αποφάσισε να δοκιμάσει την υποκριτική, δίνοντας εξετάσεις στη Δραματική Σχολή της Βασίλισσας (Rada). Ο πατέρας της δεν έδειξε ενθουσιασμό, αλλά η μητέρα της υποστήριξε την απόφαση. “Αν δεν ήταν αυτή, δεν θα ήμουν εδώ”, δηλώνει η Μοσάκου. Η μητέρα της της έδωσε 30 λίρες, ποσό αρκετό για ένα ταξίδι με το Megabus στο Λονδίνο και επιστροφή, καθώς και για κάποιες προμήθειες.
Η συμφωνία τους ήταν ξεκάθαρη: αν η Μοσάκου δεν περνούσε στη Rada, θα πήγαινε στο πανεπιστήμιο στο Ντάραμ για να σπουδάσει μαθηματικά και οικονομικά. “Κανείς δεν πίστευε ότι θα γινόμουν δεκτή”, λέει, αλλά εντυπωσίασε την επιτροπή ερμηνεύοντας ρόλους από έργα όπως “Όνειρο Θερινής Νύχτας” (Ελένη), “Ριχάρδος Γ'” (Βασίλισσα Μαργαρίτα) και διάφορους ρόλους από το “Ma Rainey’s Black Bottom”.
Η μετακόμιση στο Λονδίνο δεν ήταν εύκολη. Το Chorlton-cum-Hardy, η περιοχή του νότιου Μάντσεστερ όπου μεγάλωσε η Μοσάκου, μπορεί σήμερα να χαρακτηρίζεται ως μια αριστοκρατική πράσινη γειτονιά, γεμάτη στελέχη του BBC που ανεβάζουν τις τιμές των ακινήτων, αλλά αυτό δεν αντικατοπτρίζει την εμπειρία της οικογένειάς της. Παρόλο που οι γονείς της Μοσάκου ήταν ακαδημαϊκοί στη Νιγηρία, στο Ηνωμένο Βασίλειο η ζωή ήταν πολύ διαφορετική. Κανείς από τους δύο δεν μπόρεσε να βρει εργασία στους τομείς που επιθυμούσαν, αρχιτεκτονική και χημεία, αναγκάζοντας τους να κάνουν ό,τι μπορούσαν. Τα χρήματα ήταν λιγοστά. “Μας ζούσαμε σε πολυκατοικία”, λέει η Μοσάκου. “Η μητέρα μου δούλευε πάρα πολύ. Ήμασταν από εκείνες τις οικογένειες που, αν χτυπούσε κάποιος το κουδούνι, τα παιδιά κρύβονταν όλα, γιατί δεν μπορούσαμε να πούμε ότι η μαμά ήταν έξω για δουλειά”.
Όλα αυτά καθιστούσαν τη μετακόμιση στη Rada μια δύσκολη υπόθεση. Η Μοσάκου ήταν η μοναδική μαύρη κοπέλα στην τάξη της, κάτι που δεν ήταν εύκολο σε έναν θεσμό ο οποίος, το 2020, παραδέχτηκε ότι ήταν “θεσμικά ρατσιστικός” μετά από πιέσεις από πρώην σπουδαστές. Η Μοσάκου ήταν μία από τους πολλούς ταλαντούχους νέους ηθοποιούς: οι μελλοντικοί της συμπρωταγωνιστές στο “Loki”, Τομ Χίντλστον και Γκούγκου Μπάθα-Ρο, φοιτούσαν εκεί την ίδια περίοδο. Ωστόσο, θυμάται ένα περιβάλλον όπου κάποιοι δάσκαλοι δυσκολεύονταν να τη δουν ως κάτι περισσότερο από έναν δευτερεύοντα ρόλο. “Ποτέ δεν πήρα πρωταγωνιστικό ρόλο”, λέει, αναφερόμενη στην εποχή που είχε επιλεγεί για να υποδυθεί μια 50χρονη καπετάνισσα πλοίου. “Ποτέ δεν έπαιξα τον ρόλο της νεαρής πρωταγωνίστριας”. “Γιατί να περιορίζεις πώς φαντάζομαι την καριέρα μου;”, αναρωτιέται. “Πιστεύω ότι οι δάσκαλοι είναι οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή κάποιου. Σε κάνουν να ανθίζεις ή να μαραίνεσαι. Ήμουν πολύ τυχερή που είχα δασκάλους όπως ο Μπιλ Γκάσκελ, που με έκανε να πιστέψω ότι μπορώ να ανθίσω, αλλά είχα τόσους πολλούς ανθρώπους στην πορεία που με έκαναν να νιώθω, ‘Ω, αυτό δεν είναι για σένα'”.
Στον Ράιαν Κούγκλερ, βρήκε έναν άνθρωπο με παρόμοιες ευαισθησίες. Αφού είδε τη Μοσάκου στο “We Own This City”, θεώρησε ότι θα ήταν ιδανική για τον ρόλο της Άννι και οι δυο τους ξεκίνησαν μια 30λεπτη κλήση στο Zoom που εξελίχθηκε σε μια δίωρη συζήτηση καρδιάς, κατά τη διάρκεια της οποίας συζήτησαν τα κίνητρά τους και τα άτομα που τους ενέπνευσαν. “Είχαμε μια άμεση σύνδεση στο πρώτο μας Zoom μιλώντας για εκείνους τους δασκάλους, αυτούς που σε βάζουν στον σωστό δρόμο και αυτούς που σχεδόν σε βγάζουν από αυτόν”. (Ο Κούγκλερ πήγε την καθηγήτριά του από το κολέγιο, Ρόζμαρι Γκράχαμ, η οποία του είπε ότι έπρεπε να γράφει σενάρια στο Χόλιγουντ, σε μια πρόσφατη τελετή απονομής βραβείων).
Οι ηθοποιοί συχνά αναπαράγουν τις ίδιες καλολαξεμένες ιστορίες κατά τη διάρκεια της “μεθυσμένης” σεζόν των βραβείων, επαινώντας συναδέλφους. Όταν, όμως, η Μοσάκου μιλάει για την Άννι, αναφέρεται σε αυτήν ως μια μεταμορφωτική εμπειρία, σαν μια θρησκευόμενη μεταστροφή που μαρτυρά σε μη μυημένους.
Για να προετοιμαστεί για τον ρόλο της Άννι, η οποία χάνει ένα παιδί με έναν από τους δίδυμους χαρακτήρες του Μάικλ Μ. Τζόρνταν, η Μοσάκου μελέτησε το Hoodoo, το οποίο έχει τις ρίζες του στην παραδοσιακή θρησκεία των Γιορούμπα που έφεραν στην Αμερική οι σκλαβωμένοι Αφρικανοί. Αυτό την οδήγησε σε μια βαθιά σύνδεση με τις ρίζες της στα Γιορούμπα, και η γλώσσα που άρχισε να μαθαίνει πριν από πέντε χρόνια άρχισε επιτέλους να “κλικάρει” για εκείνη. Παρομοιάζει την εμπειρία με έναν αρχαιολόγο που σκάβει σιγά-σιγά έναν πολύ παλιό πολιτισμό κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής. “Ω”, είπε στον εαυτό της. “Εδώ είμαι από πού. Αυτός είμαι εγώ. Αυτό είναι μέρος της επιβίωσής μου”. Συνειδητοποίησε επίσης πόσο αποκομμένη είχε γίνει από τον δικό της πολιτισμό.
Η Μοσάκου αποδίδει αυτό στην ανατροφή της στο Μάντσεστερ. Θα έπρεπε ήδη να μιλάει άπταιστα Γιορούμπα, αλλά οι γονείς της αποθαρρύνθηκαν από το να διδάξουν στα παιδιά τους τη γλώσσα, επειδή θα τους έδινε “παράξενη προφορά”. Για τη Μοσάκου, που έχει υποδυθεί μετανάστριες καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, αυτό είναι το βαρύ τίμημα που πληρώνουν οι νεοφερμένοι: ζητείται από τους ανθρώπους να κόψουν κομμάτια από τον δικό τους πολιτισμό για να “ταιριάξουν”.
“Αυτά είναι τα πράγματα που είναι πραγματικά σημαντικά”, λέει, εμφανώς συγκινημένη. “Δεν εκτιμάς το κόστος για τους ανθρώπους, τον φόρο στην ψυχή ενός ατόμου για να αφομοιωθείς στη χώρα σου – και για ποιο λόγο; Είναι υπεροψία. Είναι εγωισμός. Είναι άγριο. Είναι πολιτιστική γενοκτονία”.
Βλέπει τον εαυτό της να επιστρέφει ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο; “Πολλοί άνθρωποι με ενθουσιάζουν για να δουλέψω στο Ηνωμένο Βασίλειο”, λέει, αναφέροντας τον σκηνοθέτη Ακινόλα Ντέιβις Τζούνιορ, την Apatan Productions της Τζόαν Ιγιόλα και τη Μπόλου Μπαμπαλόλα. “Δεν απομακρύνω ποτέ το βλέμμα μου από το Ηνωμένο Βασίλειο για δουλειά”, προσθέτει. “Καλλιτεχνικά, νιώθω ότι η δουλειά στην Αμερική ήταν πιο ικανοποιητική. Θέλω απλώς να βεβαιωθώ ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα παίζω πάντα αστυνομικίνα, ξέρεις;”
Στο μέλλον, έχει ρόλους στην ταινία “This Is How It Goes” της Apple, δίπλα στον Ίντρις Έλμπα, και ένα ρόλο στο “The Social Reckoning” του Άαρον Σόρκιν, τη συνέχεια του “The Social Network”. Η κριτική δεν έχει αποφανθεί ακόμη για το αν το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να ανταποκριθεί, αλλά αν αποφασίσει να επιστρέψει, τα Greggs θα την περιμένουν. Η ταινία “Sinners” είναι διαθέσιμη για αγορά ή ενοικίαση.
