Ο Σεργκέι Κορολιόφ, ένας σπουδαίος Σοβιετικός επιστήμονας και μηχανικός, υπήρξε ο αρχιτέκτονας της πρακτικής διαστημικής πλοήγησης και ο θεμελιωτής της σοβιετικής πυραυλικής και διαστημικής τεχνολογίας. Με το όνομά του συνδέονται η πρώτη εκτόξευση δορυφόρου, η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο διάστημα, καθώς και η δημιουργία σημαντικών πυραυλικών συστημάτων και διαστημικών οχημάτων, όπως τα “Βοστόκ” και “Λούνα”.
Η ζωή του ξεκίνησε στις 12 Ιανουαρίου 1907 στο Ζιτομίρ της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ανατράφηκε από τους παππούδες του από νωρίς, ενώ η φοίτησή του στο γυμνάσιο στην Οδησσό διακόπηκε από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ακολούθησε επαγγελματική σχολή και ακολούθως, το 1923, η ενασχόλησή του με την αεροπορία τον οδήγησε στο Ινστιτούτο Κιέβου Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε αεροναυπηγική και έγινε επαγγελματίας πιλότος ανεμόπλοιου.
Το 1934, δημοσίευσε το βιβλίο του “Ταξίδι με πυραύλους στην ατμόσφαιρα”, παρουσιάζοντας τις βασικές αρχές των πυραυλοκινητήρων. Η πορεία του, όμως, έμελλε να γνωρίσει δραματικές στιγμές. Το 1938, συνελήφθη με την κατηγορία της αντεπαναστατικής δράσης και του σαμποτάζ, αλλά το 1944, χάρη στην παρέμβαση του Ιωσήφ Στάλιν, αφέθηκε ελεύθερος. Η σοβιετική ηγεσία, αντιλαμβανόμενη την ανάγκη για επιστημονικό δυναμικό ενόψει του επικείμενου πολέμου, ίδρυσε τα “Sharashka”, κλειστά κέντρα όπου επιστήμονες, όπως ο Κορολιόφ, μπορούσαν να εργαστούν στα πεδία τους, παρά την προηγούμενη καταδίκη τους.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Κορολιόφ στάλθηκε στη Γερμανία για να μελετήσει την τεχνολογία των πυραύλων, συμπεριλαμβανομένου του πυραύλου V-2 του Βέρνερ φον Μπράουν. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την ανάπτυξη πυραυλικών όπλων, έγινε ο κύριος επιβλέπων της σοβιετικής διαστημικής τεχνολογίας. Υπό την καθοδήγησή του, η Σοβιετική Ένωση πέτυχε την εκτόξευση του πρώτου δορυφόρου το 1957 και την ιστορική πτήση του Γιούρι Γκαγκάριν στο διάστημα το 1961, σηματοδοτώντας την έναρξη της εποχής των επανδρωμένων διαστημικών ταξιδιών. Το 1965, η πρώτη διαστημική βόλτα πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψή του.
Οι επιτυχίες των αποστολών “Βοστόκ” και “Βοσχόντ” κατά τη διάρκεια της ζωής του Κορολιόφ, όπου όλοι οι αστροναύτες επέστρεψαν ασφαλείς, ήταν κολοσσιαίες. Τα συστήματα που ανέπτυξε επέτρεψαν την εκτόξευση δορυφόρων, μη επανδρωμένων αποστολών προς το φεγγάρι, την Αφροδίτη και τον Άρη, καθώς και την επιτυχή προσσελήνωση.
Η υγεία του Κορολιόφ επιδεινώθηκε ραγδαία και, παρά τη χειρουργική επέμβαση που υποβλήθηκε, απεβίωσε στις 14 Ιανουαρίου 1966, σε ηλικία 59 ετών. Η τέφρα του ενταφιάστηκε στον τοίχο του Κρεμλίνου.
Για τις ανεκτίμητες συνεισφορές του, ο Κορολιόφ τιμήθηκε δύο φορές με τον τίτλο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας, καθώς και με πολλά βραβεία και διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων τριών Μεταλλίων του Λένιν και του Βραβείου Λένιν.
