Η κλιμάκωση της βίας στην Παλαιστίνη, με τις επιθέσεις των Ισραηλινών εποίκων να φτάνουν σε πρωτοφανή επίπεδα, θέτει σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της παγκόσμιας διπλωματίας. Ενώ η διεθνής κοινότητα καταδικάζει την βία, στην πράξη η Ισραηλιτική πλευρά απολαμβάνει απόλυτη ασυλία.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, τον Οκτώβριο του 2025 καταγράφηκαν περισσότερες από 260 επιθέσεις εποίκων στη Δυτική Όχθη, με αποτέλεσμα τραυματισμούς Παλαιστινίων ή καταστροφές περιουσιών. Οχήματα παραδόθηκαν στις φλόγες, Παλαιστίνιοι αγρότες δέχτηκαν επιθέσεις και ελαιόδεντρα καταστράφηκαν κατά την περίοδο της συγκομιδής. Η βία αυτή, η οποία συνεχίζεται αδιαλείπτως, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αδύναμη και προβλέψιμη διεθνή αντίδραση.
Από τον Οκτώβριο του 2023, Ισραηλινοί στρατιώτες και άποικοι έχουν σκοτώσει περισσότερους από 1.040 Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων 229 παιδιών, σύμφωνα πάντα με τον ΟΗΕ. Η βία αυτή συνοδεύεται από μαζικούς εκτοπισμούς. Στις αρχές του 2025, περίπου 40.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν βίαια από την επιχείρηση “Iron Wall” του Ισραηλινού στρατού στη βόρεια Δυτική Όχθη, σηματοδοτώντας τον μεγαλύτερο μεμονωμένο εκτοπισμό στην περιοχή από το 1967.
Κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη βόρεια Δυτική Όχθη, από την Ιερουσαλήμ προς την Τουλκαρέμ, η διαδρομή που κανονικά διαρκεί περίπου 50 λεπτά, μετατράπηκε σε περισσότερο από τρεις ώρες, λόγω των ελέγχων του Ισραήλ. Στην Τουλκαρέμ, νέοι ηγέτες περιέγραψαν πώς οι ισραηλινές μπουλντόζες κατέστρεψαν δρόμους και υποδομές, αφήνοντας πίσω ερείπια. Από τον Ιανουάριο του 2025, ως μέρος της επιχείρησης “Iron Wall”, ο ισραηλινός στρατός έχει εκτοπίσει βίαια τους κατοίκους δύο προσφυγικών καταυλισμών, της Τουλκαρέμ και του Νουρ Σαμς.
Σε μια άλλη συγκλονιστική μαρτυρία, ένας 17χρονος πρόσφυγας, που φιλοξενείται σε ένα σπίτι μαζί με άλλους 50 εκτοπισμένους, περιέγραψε πώς Ισραηλινοί στρατιώτες του επιτέθηκαν με σκύλο, τον έριξαν σε ένα χαντάκι και του προκάλεσαν τραύματα. Το πρόσωπό του, σημαδεμένο από την επίθεση, και η σπασμένη τηλεόραση, έδειχναν τη φρίκη και την καθημερινότητα ταυτόχρονα.
Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί περαιτέρω, με την αδιάκοπη βία και την έλλειψη ουσιαστικής δράσης από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου. Η διάκριση μεταξύ βίας στρατιωτών και εποίκων είναι παραπλανητική, καθώς οι δύο πλευρές δρουν συχνά αλληλένδετα, όπως αποδεικνύεται από τις κοινές παρουσίες τους με στολές και οπλισμό.
Η πρόσφατη εκτέλεση δύο Παλαιστινίων, του al-Muntasir Abdullah και του Youssef Asasa, στην Τζενίν, παρά τις σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, αντιμετωπίστηκε από τη βρετανική κυβέρνηση με απλές δηλώσεις “ανησυχίας”, στέλνοντας το μήνυμα ότι το Ισραήλ μπορεί να συνεχίσει να σκοτώνει Παλαιστίνιους ατιμώρητο.
Επιπλέον, η έγκριση επέκτασης του παράνομου οικισμού E1, με την κατασκευή άνω των 3.000 νέων κατοικιών, παραβιάζει τη διεθνή κοινότητα και είναι αντίθετη με τη γραμμή που έχει τεθεί για την αποτροπή του διαχωρισμού της Δυτικής Όχθης. Η βρετανική κυβέρνηση, αντί να ασκήσει την επιρροή της, επιλέγει να σιωπά.
Υπάρχει μια κραυγαλέα περιφρόνηση για το δικαίωμα στη ζωή, καθώς η καταστροφή βιοποριστικών μέσων, ο βίαιος εκτοπισμός, η παράνομη επέκταση οικισμών και οι εξωδικαστικές εκτελέσεις αποτελούν σοβαρές παραβιάσεις των Συμβάσεων της Γενεύης. Η κατοχή είναι παράνομη, όπως έχει επισημάνει το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης.
Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, προκειμένου να απομακρύνει την προσοχή από τη συνενοχή της στην “γενοκτονία της Γάζας”, εκμεταλλεύεται την κατάπαυση του πυρός για να αποφύγει ουσιαστικές δράσεις. Αντί για αδύναμες δηλώσεις, θα έπρεπε να προχωρήσει σε πλήρη αναστολή πωλήσεων όπλων στο Ισραήλ, επιβολή κυρώσεων σε Ισραηλινούς υπουργούς, υποστήριξη μηχανισμών λογοδοσίας και δίωξη Βρετανών πολιτών που υπηρετούν στον ισραηλινό στρατό.
Η ζωή των Παλαιστινίων, είτε ζουν στη Γάζα, είτε στη Δυτική Όχθη, είτε στο Ισραήλ, δεν είναι αναλώσιμη. Οι εικόνες του συστήματος απαρτχάιντ, που τιμωρεί και τρομοκρατεί καθημερινά τους Παλαιστίνιους, είναι αδιάσειστες. Η δικαιοσύνη απαιτεί δράση, όχι μόνο λόγια.
