Ο αγωγός φυσικού αερίου, γνωστός ως Trans-Saharan Gas Pipeline, αποτελεί το κεντρικό θέμα της τρέχουσας γεωπολιτικής συζήτησης, καθώς η Ευρώπη αναζητά απεγνωσμένα εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Τον Ιούνιο του 2026, η Αλγερία ξεκίνησε επίσημα τις εργασίες για το δικό της τμήμα αυτού του γιγαντιαίου έργου, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Νιγηρία, μέσω του Νίγηρα, προς τη Μεσόγειο. Με συνολικό μήκος 4.128 χιλιόμετρα, ο αγωγός αναμένεται να αποτελέσει κρίσιμη αρτηρία εφοδιασμού, προσφέροντας έως και 30 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου ετησίως.

Το έργο, υπό την καθοδήγηση της κρατικής εταιρείας Sonatrach, συνδέεται με το υφιστάμενο δίκτυο κοντά στην Aoulef, ενισχύοντας τον ρόλο της Αλγερίας ως ενεργειακού κόμβου. Η σημασία του project είναι διπλή: για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αντιπροσωπεύει μια πιο ασφαλή και διαφοροποιημένη πηγή ενέργειας, ενώ για τις αφρικανικές χώρες, αποτελεί ευκαιρία για πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές. Ωστόσο, η περιοχή του Σαχέλ παραμένει μια πρόκληση, λόγω της αστάθειας και της απειλής ένοπλων ομάδων.

Παράλληλα, η Αλγερία βρίσκεται σε άμεσο ανταγωνισμό με το Μαρόκο, το οποίο προωθεί το δικό του έργο, τον αγωγό Nigeria-Morocco Gas Pipeline, μήκους 6.900 χιλιομέτρων. Η αντιπαλότητα των δύο χωρών δεν περιορίζεται μόνο στον ενεργειακό τομέα, αλλά αντανακλά ευρύτερες περιφερειακές εντάσεις που κρατούν από τη δεκαετία του 1960. Ενώ η Αλγερία ποντάρει στην ήδη ανεπτυγμένη υποδομή της και την εμπειρία της στις εξαγωγές προς την Ιταλία και την Ισπανία, η επιτυχία των σχεδίων αυτών εξαρτάται από τη σταθερότητα των διεθνών διαδρόμων και την αποτελεσματική διαχείριση των πολιτικών κινδύνων στην Αφρική.