Η πρόσφατη επίθεση του Ιράν σε αμερικανική στρατιωτική βάση στην Ιορδανία, η οποία στοίχισε τη ζωή σε τρεις Αμερικανούς στρατιώτες, αποδεικνύει ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης διατηρεί την ικανότητα να προκαλεί καίρια πλήγματα, πέντε μήνες μετά την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν. Πρόκειται για το πρώτο περιστατικό θανάτου Αμερικανών στρατιωτικών από ιρανικά πυρά από την 1η Μαρτίου, όταν ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες.
Παρά τις συνεχείς αεροπορικές επιδρομές της Ουάσινγκτον, οι αναλυτές επισημαίνουν μια δυσάρεστη πραγματικότητα: το Ιράν διατηρεί τη στρατιωτική ισχύ που απαιτείται για τη διεξαγωγή ενός παρατεταμένου ασύμμετρου πολέμου. Όπως τονίζει η Jennifer Kavanagh από το think tank Defense Priorities, το ιρανικό στράτευμα έχει ανασυγκροτηθεί ταχύτερα από το αναμενόμενο, ενώ οι επιθέσεις του γίνονται ολοένα και πιο ακριβείς, ενδεχομένως με τη συνδρομή ρωσικών και κινεζικών πληροφοριών.
Ο Andreas Krieg, λέκτορας στο King’s College London, εξηγεί πως περίπου 50.000 Αμερικανοί στρατιώτες επιχειρούν από σταθερές βάσεις στη Μέση Ανατολή, οι οποίες δεν έχουν σχεδιαστεί για να αντέχουν σε πλήγματα από βαλλιστικούς πυραύλους ακριβείας. Το πρόβλημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι το Ιράν χρησιμοποιεί ένα οπλοστάσιο από πυραύλους και drones που προσεγγίζουν τους στόχους με διαφορετικές ταχύτητες και τροχιές, υπερφορτώνοντας συστήματα άμυνας όπως το Patriot και το THAAD.
Από την έναρξη της σύρραξης, ο επίσημος απολογισμός των νεκρών Αμερικανών στρατιωτικών ανέρχεται στους 18, ενώ περίπου 500 έχουν τραυματιστεί. Παράλληλα, έχουν καταγραφεί ζημιές σε 220 εγκαταστάσεις και κομμάτια εξοπλισμού. Η κατάσταση κλιμακώνεται με συνεχείς αεροπορικές ανταλλαγές, με το Ιράν να στοχεύει βάσεις όπως η Prince Hassan και η King Faisal στην Ιορδανία, ενώ οι ΗΠΑ απαντούν πλήττοντας υποδομές κατά μήκος των Στενών του Ορμούζ.
Η Mona Yacoubian από το Center for Strategic and International Studies υπογραμμίζει πως η πρόσφατη ένταση δείχνει μια νέα στρατηγική διάθεση του Ιράν να πλήξει αμερικανικά στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία, με μεγαλύτερη ακρίβεια και συχνότητα. Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον η συζήτηση για την αποτελεσματικότητα των αμερικανικών αμυντικών συστημάτων και την υποτίμηση των ιρανικών δυνατοτήτων από την ηγεσία του Πενταγώνου. Όπως καταλήγει ο Patrick Bury, η κεντρική πρόκληση για τις ΗΠΑ είναι η ασυμμετρία του κόστους: τα ιρανικά όπλα είναι πολύ φθηνότερα στην παραγωγή από τα συστήματα που απαιτούνται για την αναχαίτισή τους, καθιστώντας την απειλή για την αμερικανική παρουσία στην περιοχή διαρκή και σύνθετη.
