Ο ανταγωνισμός Μαρόκου και Αλγερίας έχει αναδειχθεί σε καθοριστικό παράγοντα που αναδιαμορφώνει την ευρωπαϊκή πολιτική στη Βόρεια Αφρική, με τις πρόσφατες διπλωματικές κινήσεις να αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα των σχέσεων στην περιοχή. Τον Ιούλιο του 2026, τρεις υψηλού επιπέδου επισκέψεις μέσα σε μόλις έξι ημέρες κατέδειξαν ότι η προσέγγιση μιας χώρας έχει πλέον άμεσες συνέπειες για τις σχέσεις με την άλλη.
Στις 15 και 16 Ιουλίου 2026, ο Γάλλος πρωθυπουργός Sebastien Lecornu ηγήθηκε μιας μεγάλης αντιπροσωπείας στο Μαρόκο, επισφραγίζοντας τη στρατηγική επαναπροσέγγιση Παρισιού και Ραμπάτ. Την ίδια στιγμή, ο Αλγερινός πρόεδρος Abdelmadjid Tebboune βρισκόταν στο Βερολίνο, επιδιώκοντας την εμβάθυνση της συνεργασίας της Αλγερίας με τη Γερμανία. Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Ισπανός πρωθυπουργός Pedro Sanchez μετέβη στο Αλγέρι, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων που είχαν πληγεί από τη μεταστροφή της Μαδρίτης υπέρ των θέσεων του Μαρόκου στο ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας.
Το ζήτημα της Δυτικής Σαχάρας αποτελεί το κεντρικό σημείο τριβής. Το Μαρόκο ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους και απαιτεί τη διεθνή αναγνώριση της κυριαρχίας του, ενώ το Αλγέρι υποστηρίζει το Μέτωπο Polisario. Καθώς και οι δύο χώρες διαθέτουν σημαντικά διαπραγματευτικά χαρτιά —το Μαρόκο μέσω της αντιτρομοκρατικής συνεργασίας και της διαχείρισης μεταναστευτικών ροών, και η Αλγερία μέσω των τεράστιων αποθεμάτων φυσικού αερίου– οι Ευρωπαίοι ηγέτες δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις σχέσεις τους απομονωμένα.
Η Γαλλία αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς η υποστήριξη του προέδρου Emmanuel Macron στο σχέδιο αυτονομίας του Μαρόκου προκάλεσε διπλωματική κρίση με την Αλγερία. Παρά τις καταγγελίες για τη χρήση του λογισμικού Pegasus από τις μαροκινές υπηρεσίες πληροφοριών, το Παρίσι επέλεξε να ενισχύσει τη στρατηγική του συμμαχία με το Ραμπάτ, θυσιάζοντας σε σημαντικό βαθμό τη συνεργασία του με το Αλγέρι, το οποίο αντέδρασε με περιορισμούς στις εμπορικές συναλλαγές.
Ανάλογη πορεία ακολούθησε και η Ισπανία, η οποία το 2022 εγκατέλειψε την ουδετερότητά της για τη Δυτική Σαχάρα. Παρά την κατοπινή κρίση με το Αλγέρι –η οποία οδήγησε στην αναστολή της συνθήκης φιλίας μεταξύ των δύο χωρών– η κυβέρνηση του Pedro Sanchez επιχειρεί πλέον μια δύσκολη ισορροπία: να διατηρήσει τη συμμαχία με το Μαρόκο, που είναι απαραίτητο για το εμπόριο και την ασφάλεια, αναθερμαίνοντας παράλληλα τους δεσμούς με την Αλγερία, που παραμένει κρίσιμος προμηθευτής ενέργειας.
