Μια ξεχωριστή αύρα μαγείας κυριαρχεί φέτος στο φεστιβάλ του Buxton. Ανάμεσα σε μια τριάδα οπερετικών παραγωγών από διαφορετικούς αιώνες, την παράσταση κλέβει το έργο La Liberazione di Ruggiero της Francesca Caccini, το οποίο γράφτηκε το 1625 και αποτελεί την αρχαιότερη σωζόμενη όπερα που δημιουργήθηκε από γυναίκα συνθέτη.

Το έργο, που έκανε πρεμιέρα στην αυλή των Μεδίκων υπό την εποπτεία της Maria Maddalena of Austria, βασίζεται στο έπος Orlando Furioso του Ariosto, προσφέροντας μια ανατρεπτική ματιά στη δύναμη των γυναικείων χαρακτήρων. Ο πολεμιστής Ruggiero παρουσιάζεται ως ένας αιχμάλωτος του έρωτα, ενώ οι μάγισσες Alcina και Melissa συγκρούονται για την τύχη του, σε ένα σκηνικό όπου οι πρώην εραστές της Alcina έχουν μεταμορφωθεί σε φυτά.

Η σκηνοθέτης Eloise Lally, σε συνεργασία με την ομάδα Vache Baroque από το Buckinghamshire, προσεγγίζει το έργο ως έναν στοχασμό πάνω στις δομές εξουσίας. Παρά την τάση για μια πιο σοβαρή ανάγνωση, η παράσταση απογειώνεται όταν το μουσικό σύνολο του Jonathan Darbourne αφήνεται στην ενέργεια της παρτιτούρας. Τα όργανα εποχής, όπως οι φλογέρες, τα sackbuts, τα βιολιά και η θεόρβη, δημιουργούν έναν πλούσιο και χρωματιστό ηχητικό καμβά.

Στον οπτικό τομέα, η σκηνογραφία της Zahra Mansouri επιλέγει μια προσέγγιση «ποιμενικού ρεαλισμού» με αισθητική υποβάθμισης. Ωστόσο, η απόπειρα για μια βαθιά ψυχολογική δραματουργία δυσκολεύει μερικές φορές τους ερμηνευτές, καθώς οι φωνές τους, αν και εκφραστικές, στερούνται του όγκου που απαιτείται για ένα έργο τέτοιας κλίμακας. Ξεχωρίζουν ο Jon Stainsby στον ρόλο του Ruggiero, η Phoebe Rayner ως Melissa, η Harriet Burns σε πολλαπλούς υποστηρικτικούς ρόλους και ο Filippo Turkheimer ως Ποσειδώνας. Παρά την απουσία του αυθεντικού «μπαλέτου αλόγων» της πρεμιέρας του 1625, η παράσταση στο Pavilion Arts Centre του Buxton, που διαρκεί έως τις 21 Ιουλίου, καταφέρνει να ασκήσει μια αδιαμφισβήτητη μουσική γοητεία.