Ο Lindsey Graham δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή. Αν εφαρμόζαμε το παλαιό ρητό των Σπαρτιατών και των Ρωμαίων «περί των τεθνεώτων, μηδέν ειπείν παρά μόνο καλά», το κείμενο θα έπρεπε να ολοκληρωθεί εδώ. Ωστόσο, η προσπάθεια για μια αντικειμενική αποτίμηση του έργου του μακροχρόνιου γερουσιαστή των ΗΠΑ από τη South Carolina επιβάλλει την αποφυγή των ωραιοποιήσεων, δεδομένης της πολιτικής του κληρονομιάς.

Ο Graham υπήρξε μια προσωπικότητα που δίχασε βαθιά, ασκώντας τεράστια επιρροή και διαμορφώνοντας εξελίξεις που επηρέασαν άμεσα τη ζωή πολλών ανθρώπων παγκοσμίως. Η πολιτική του διαδρομή χαρακτηρίστηκε από την ένθερμη υποστήριξη παρεμβατικών πρακτικών, με αποκορύφωμα τη στάση του κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Γάζα. Τότε, ο γερουσιαστής προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις, παρομοιάζοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και υποστηρίζοντας ακραίες λύσεις. Η στάση του αυτή βρήκε σύμφωνο τον Benjamin Netanyahu, ο οποίος έσπευσε να εκφράσει τα δημόσια συλλυπητήριά του.

Παράλληλα, ο Graham υπήρξε διαχρονικά υποστηρικτής μιας επιθετικής πολιτικής έναντι του Ιράν, χρησιμοποιώντας συχνά σκληρή ρητορική, ενώ το ενδιαφέρον του για την εξωτερική πολιτική επεκτεινόταν σε μια σειρά χωρών, όπως η Cuba, ο Lebanon, η Nigeria, η Venezuela και η Yemen. Σε ό,τι αφορά την Ουκρανία, ο γερουσιαστής στάθηκε στο πλευρό του Vladimir Zelensky, επιδιώκοντας την προώθηση των γεωπολιτικών και εμπορικών συμφερόντων των ΗΠΑ.

Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε μηνύματα από ηγέτες όπως ο Friedrich Merz και ο Mark Rutte, καθώς και από οργανισμούς όπως η AIPAC. Η κληρονομιά του Lindsey Graham παραμένει αντικείμενο έντονης συζήτησης, καθώς αντικατοπτρίζει μια συγκεκριμένη σχολή σκέψης στην Ουάσινγκτον που συνεχίζει να καθορίζει τις διεθνείς ισορροπίες, ανεξάρτητα από την απουσία του ίδιου από το πολιτικό σκηνικό.