Το ντοκιμαντέρ “The Age of Disclosure” έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις, καθώς παρουσιάζεται ως ένα “game changer” στις δημόσιες αντιλήψεις για τα UFOs, βάζοντας τέλος στην κουλτούρα σιωπής που περιέβαλλε τέτοιους ισχυρισμούς, οι οποίοι στο παρελθόν απορρίπτονταν ως θεωρίες συνωμοσίας. Η ταινία, που ενισχύει την προσπάθεια μετατόπισης της συζήτησης για τα εξωγήινα από την περιθωριακή στην κυρίαρχη, γνωρίζει ήδη σημαντική εμπορική επιτυχία, σπάζοντας ρεκόρ στο Amazon Prime Video εντός 48 ωρών από την κυκλοφορία της.
Ωστόσο, δεν είναι όλοι εντυπωσιασμένοι από τους ισχυρισμούς της ταινίας, ότι τα UFOs – πλέον γνωστά ως UAPs (Unidentified Anomalous Phenomena) – είναι πραγματικά και ότι οι κυβερνήσεις αποσιωπούν στοιχεία για δεκαετίες. Σκεπτικιστές έχουν εκφράσει τις αντιρρήσεις τους στο διαδίκτυο, υποστηρίζοντας ότι η ταινία έχει υπερβληθεί και δεν παρουσιάζει νέα ή πειστικά στοιχεία. Σύμφωνα με αυτούς, το ντοκιμαντέρ, παρά την προσεγμένη παραγωγή του, επαναλαμβάνει γνώριμες, δεκαετιών παλιές, κοκκώδεις υπέρυθρες βίντεο και ανέκδοτες μαρτυρίες πιλότων, οι οποίες δεν επαρκούν για να υποστηρίξουν τους εξωφρενικούς ισχυρισμούς περί εξωγήινης τεχνολογίας.
Ο Michael Shermer, ιδρυτής του Skeptic magazine, επισημαίνει ότι τα διαθέσιμα στοιχεία περιορίζονται σε “θολές φωτογραφίες, κοκκώδεις βίντεο και ανέκδοτες αφηγήσεις ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν κάποιον που γνωρίζει κάτι, ή ότι είδαν διαστημόπλοιο, άγγιξαν εξωγήινους ή εργάστηκαν στην αντίστροφη μηχανική τους”. Όταν ερωτηθείς για λεπτομέρειες, οι απαντήσεις είναι αόριστες, οδηγώντας σε βίντεο με “μια κηλίδα” που δύσκολα μπορούν να αναγνωριστούν. Από επιστημονική άποψη, αυτά τα στοιχεία δεν είναι πολύτιμα, πέρα από την πιθανότητα ύπαρξης κάτι ενδιαφέροντος που αξίζει διερεύνησης, παρόμοια με την αναζήτηση του Bigfoot.
Η ταινία, σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Dan Farah, ισχυρίζεται ότι υπάρχει μια 80χρονη παγκόσμια συγκάλυψη μη-ανθρώπινης νοημοσύνης και μυστικής ανάκτησης και αντίστροφης μηχανικής εξωγήινης τεχνολογίας. Περιλαμβάνει συνεντεύξεις με 34 άτομα από κυβερνητικά, στρατιωτικά και πληροφοριακά υπόβαθρα των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών προσωπικοτήτων όπως ο Marco Rubio, η Kirsten Gillibrand και ο James Clapper, οι οποίοι φέρεται να δίνουν βαρύτητα στην ταινία και να μειώνουν το στίγμα για όσους έχουν αναφέρει παρατηρήσεις UAP.
Ο Marco Rubio, σε συνέντευξή του στο Fox News, επιβεβαίωσε ότι δεν αποκηρύσσει τους ισχυρισμούς του στην ταινία σχετικά με άγνωστες οντότητες που δρουν σε εναέριους χώρους πυρηνικών εγκαταστάσεων, διευκρινίζοντας ότι περιέγραφε όσα του είχαν αναφερθεί και όχι προσωπικές του γνώσεις.
Οι σκεπτικιστές, ωστόσο, προτείνουν ότι οι παρατηρήσεις UAP εξηγούνται καλύτερα από την παρερμηνεία συνηθισμένων αντικειμένων (μπαλόνια, δορυφόροι, drones), αντιληπτικές πλάνες, μυστικές επίγειες τεχνολογίες και παρεξηγημένα οπτικά και αισθητήρια φαινόμενα. Ο Jason Colavito, συγγραφέας του “The Cult of Alien Gods: HP Lovecraft and Extraterrestrial Pop Culture”, δηλώνει ότι κάθε UFO που έχει αναγνωριστεί έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα κοινό, φυσικό ή ανθρώπινης κατασκευής αντικείμενο, και δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι τα αντικείμενα της ταινίας είναι κάτι διαφορετικό.
Ο Colavito χαρακτήρισε την ταινία ως “ένα επεισόδιο του Ancient Aliens με καλύτερο φωτισμό”, μια επανάληψη υλικού που έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές. Επισήμανε ότι πολλοί από τους συνεντευξιαζόμενους έχουν εμφανιστεί ήδη σε παρόμοιες εκπομπές, αναφέροντας τα ίδια πράγματα. Θεωρεί ότι η ταινία, με την προσεγμένη της προβολή, αποτελεί μέρος μιας εξελιγμένης εκστρατείας μάρκετινγκ που στοχεύει στην εξασφάλιση κυβερνητικής χρηματοδότησης για αμυντικούς αναδόχους και συναφείς δεξαμενές σκέψης. Επιπλέον, τόνισε ότι μέρος της ταινίας λειτουργεί ως διαφήμιση για επενδύσεις σε έρευνες UFO-θεματικής ενέργειας, υπογραμμίζοντας τις διασυνδέσεις πολλών ομιλητών με αμυντικές εταιρείες.
Ο Luis Elizondo, ένας από τους παραγωγούς της ταινίας, εργάζεται ή εργαζόταν πρόσφατα σε εταιρεία αμυντικών συμβάσεων, όπως και πολλοί άλλοι συνεντευξιαζόμενοι που επωφελούνται από κυβερνητικά συμβόλαια.
Παρά τις εντυπωσιακές εμφανίσεις στα μέσα, ο Colavito αμφιβάλλει για τη διάρκειας του ενδιαφέροντος, εκτιμώντας ότι η δημοσιότητα θα ξεθωριάσει γρήγορα μόλις ο κόσμος δει το προϊόν, καθώς δεν προσφέρει κάτι νέο ή πειστικό, παρά μόνο ιστορίες.
Ο Joshua Semeter, διευθυντής του Center for Space Physics στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, που είδε μόνο το τρέιλερ, εξέφρασε την απογοήτευσή του για την αποκλειστική χρήση κοκκωδών υπέρυθρων βίντεο ως κύρια απόδειξη, θεωρώντας ότι η “τρομακτική” κατηγοριοποίηση των φαινομένων είναι κερδοφόρα. Ως μέλος ομάδας της NASA για τη μελέτη UAPs, πιστεύει ότι η ταινία δεν θα προκαλέσει ουσιαστική πολιτιστική αλλαγή ή ευρεία αποδοχή, αλλά αποτελεί την κορύφωση μιας περιόδου αυξημένου ενδιαφέροντος για τα UAPs, μια “φούσκα” που τώρα έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει.
