Η αγωνία της μητέρας που περιμένει τη σορό του γιου της από το μέτωπο της Ρωσίας είναι μια ιστορία που επαναλαμβάνεται, καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αφήσει πίσω του εκατοντάδες αφρικανικές οικογένειες να θρηνούν τους δικούς τους ανθρώπους. Στη Douala του Καμερούν, η Mama Regina ζει ανάμεσα στο λιμάνι και τις φτωχογειτονιές, έχοντας μόνο μια φωτογραφία του γιου της, του Moses, να θυμίζει την ύπαρξή του.

Για περισσότερο από έναν χρόνο, η Mama Regina περιμένει. Δεν περιμένει την επιστροφή του, αλλά τη σορό του. Ο γιος της έχασε τη ζωή του πολεμώντας στο πλευρό των ρωσικών δυνάμεων, όταν δέχθηκε πυρά από τις ουκρανικές γραμμές καθώς έτρεχε προς τα χαρακώματα. «Έφυγε από αυτόν τον κόσμο όπως ακριβώς ήρθε. Υποφέροντας, χωρίς να πει λέξη», εκμυστηρεύεται με την εξάντληση να κυριεύει κάθε της λέξη.

Σύμφωνα με Ουκρανούς αξιωματούχους, σχεδόν 3.000 Αφρικανοί από 35 χώρες πολεμούν πλέον στο πλευρό των Ρώσων, γεγονός που το Κίεβο αποδίδει σε ενεργή στρατολόγηση σε όλη την αφρικανική ήπειρο. Ο Sergey Elidonov, πρώην αξιωματικός του ρωσικού στρατού, απορρίπτει αυτές τις καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι η επιλογή των Αφρικανών να πολεμήσουν πηγάζει από την απελπισία και την ανάγκη για επιβίωση.

Η καθηγήτρια Aicha Pemboura, που μελετά το φαινόμενο, κάνει λόγο για ένα νέο είδος μετανάστευσης. Πολλοί από αυτούς που κατευθύνονται προς τη Ρωσία είναι έμπειροι στρατιώτες, βετεράνοι από τη μάχη ενάντια στη Boko Haram, αλλά και φοιτητές ή άνεργοι απόφοιτοι που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον. Όπως επισημαίνει η ίδια, ο πόλεμος στην Ουκρανία απορροφά σιωπηλά το ανθρώπινο δυναμικό της Αφρικής, στερώντας από την ήπειρο στρατιώτες, φοιτητές και ειδικευμένους εργάτες.

Για τη Mama Regina, η αναμονή παραμένει αβάσταχτη. Χωρίς τη σορό του γιου της, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κηδεία, ούτε να υπάρξει ένας τάφος για να τον αποχαιρετήσει. Η έλλειψη της σορού είναι για εκείνη η οριστική απόδειξη ότι αυτός ο μακρινός πόλεμος έχει εισβάλει βίαια στην καθημερινότητα των αφρικανικών οικογενειών, αφήνοντας πίσω του μόνο κενό.