Το εμβληματικό πρόγραμμα «Δωρεάν Θρεπτικά Γεύματα» του προέδρου της Ινδονησίας, Prabowo Subianto, μετατρέπεται σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς της τελευταίας δεκαετίας στη χώρα. Με συνολικό προϋπολογισμό που φτάνει τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια, η πρωτοβουλία, που ξεκίνησε το 2025 για την καταπολέμηση της καθυστέρησης στην ανάπτυξη των παιδιών και την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο των αρχών λόγω σοβαρών καταγγελιών για απάτη και κακοδιαχείριση.

Η υπόθεση έλαβε διεθνείς διαστάσεις τον περασμένο Ιούνιο, όταν συνελήφθη ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Διατροφής της Ινδονησίας μαζί με δύο αναπληρωτές του, για απάτη ύψους 56 εκατομμυρίων δολαρίων στις προμήθειες. Οι έρευνες έχουν επεκταθεί σε επτά άτομα, ανάμεσά τους στελέχη της αστυνομίας και του στρατού, καθώς αποκαλύφθηκε ότι οι κουζίνες του προγράμματος λειτουργούν μέσω ενός δικτύου ιδρυμάτων με δεσμούς στις δυνάμεις ασφαλείας, συχνά λαμβάνοντας «κίνητρα» 6 εκατομμυρίων ρουπιών (περίπου 324 δολάρια) ανά κουζίνα.

Κριτικοί, όπως ο αναλυτής Ronny Sasmita από το Indonesia Strategic and Economic Action Institution, κάνουν λόγο για μια δομική αποτυχία. Το πρόγραμμα, παρά το τεράστιο κόστος του, εμφανίζει σημαντικά προβλήματα αποτελεσματικότητας: πάνω από 18.000 από τις συνολικά 28.000 κουζίνες έχουν εγκατασταθεί στην Ιάβα, το πιο πλούσιο νησί της χώρας, ενώ περιοχές με πραγματική ανάγκη, όπως η Παπούα, παραμένουν στο περιθώριο. Επιπλέον, το πρόγραμμα έχει στιγματιστεί από 33.000 περιστατικά τροφικής δηλητηρίασης έως τον Απρίλιο του 2026.

Η κυβέρνηση, υπό την πίεση των εξελίξεων, αναγκάστηκε να περικόψει τον φετινό προϋπολογισμό από 18,4 σε 14,7 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ εξετάζονται περαιτέρω περικοπές ύψους 2,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Παρά τις αποκαλύψεις, ο Prabowo Subianto υπεραμύνεται του έργου του, δηλώνοντας πως τίποτα δεν είναι πιο επείγον από το να γεμίσει το στομάχι ενός πεινασμένου παιδιού. Ωστόσο, ειδικοί, όπως ο Vid Adrison από το Πανεπιστήμιο της Ινδονησίας, προτείνουν τη χρήση των υφιστάμενων σχολικών κυλικείων ως μια πιο οικονομική και διαφανή λύση, αντί για τη δημιουργία νέων, προβληματικών υποδομών.