Η Ινδία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι για το μέλλον της βιομηχανίας της και η απάντηση δεν είναι ούτε η Ιαπωνία ούτε η Κίνα ξεχωριστά, αλλά και οι δύο μαζί. Παρά τις φιλόδοξες προβλέψεις για ιαπωνικές επενδύσεις ύψους έως 10 τρισεκατομμυρίων γιεν (62 δισεκατομμύρια δολάρια) την επόμενη δεκαετία, η πραγματικότητα της αγοράς παραμένει περίπλοκη.

Πρόσφατα, η Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Sanae Takaichi επισκέφθηκε το Νέο Δελχί για τη 16η ετήσια σύνοδο κορυφής Ινδίας-Ιαπωνίας. Παρότι η Ιαπωνία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους επενδυτές στη χώρα, με άμεσες ξένες επενδύσεις που ξεπέρασαν τα 3,2 δισεκατομμύρια δολάρια για το οικονομικό έτος 2025-26, το εμπόριο με την Κίνα παραμένει σε εντελώς άλλα επίπεδα, αγγίζοντας τα 151 δισεκατομμύρια δολάρια την ίδια περίοδο.

Το πρόβλημα για την Ινδία είναι ότι η βιομηχανική της βάση συρρικνώνεται αντί να μεγαλώνει: το ποσοστό της μεταποίησης στο ΑΕΠ της χώρας υποχώρησε από 17% το 2006 στο 13% το 2025. Την ίδια στιγμή, οι επενδύσεις κατευθύνονται κυρίως στον τομέα του λογισμικού και των υπηρεσιών, αφήνοντας την αυτοκινητοβιομηχανία και τη φαρμακοβιομηχανία πίσω. Για να μπορέσει η Ινδία να γίνει το επόμενο παγκόσμιο εργοστάσιο, χρειάζεται την τεχνογνωσία και τις επενδύσεις της Ιαπωνίας, αλλά και την απαράμιλλη εφοδιαστική αλυσίδα της Κίνας, η οποία παρέχει κρίσιμα εξαρτήματα που καθιστούν τα ιαπωνικά εργοστάσια βιώσιμα.

Με την Ινδία να κατατάσσεται στην 44η θέση στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας του IMD, οι προκλήσεις στις υποδομές και το ρυθμιστικό πλαίσιο παραμένουν σημαντικές. Αν το Νέο Δελχί δεν καταφέρει να αξιοποιήσει συνεργατικά τις δυνατότητες και των δύο ασιατικών γιγάντων, η ανάπτυξη της εγχώριας παραγωγής θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει εμπόδια.