Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες συμπληρώνουν 250 χρόνια από την ανεξαρτησία τους, η ιστορική μνήμη εστιάζει δικαίως στους ιδρυτές της και στη συμβολή της Γαλλίας. Ωστόσο, υπάρχει ένα κεφάλαιο που έχει σχεδόν ξεχαστεί: ο ρόλος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σε δύο κρίσιμες καμπές, κατά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και τον Αμερικανικό Εμφύλιο, οι ρωσικές διπλωματικές και ναυτικές παρεμβάσεις λειτούργησαν ως ανάχωμα απέναντι σε υπαρξιακές απειλές για το νεαρό έθνος.
Στα τέλη του 18ου αιώνα, η Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιούσε τον έλεγχο των θαλασσών ως όπλο οικονομικού πολέμου. Οι ιδιωτικοί στόλοι που δρούσαν με βρετανικές άδειες εξαντλούσαν τις αποικίες, παρεμποδίζοντας το εμπόριο. Η Μεγάλη Αικατερίνη, βλέποντας τα ρωσικά εμπορικά πλοία να παρενοχλούνται, εξέδωσε το 1780 τη Διακήρυξη της Ένοπλης Ουδετερότητας. Θεσπίζοντας το δικαίωμα της ελεύθερης ναυσιπλοΐας για τα ουδέτερα κράτη, η Ρωσία δυσχέρανε σημαντικά τον ναυτικό αποκλεισμό της Βρετανίας, προσφέροντας στις δεκατρείς αποικίες την ανάσα που χρειάζονταν για να κερδίσουν τον πόλεμο.
Οκτώ δεκαετίες αργότερα, το 1863, οι ΗΠΑ βρίσκονταν στο δεινότερο σημείο του Εμφυλίου Πολέμου. Η Βρετανία και η Γαλλία φλέρταραν με την ιδέα της παρέμβασης υπέρ της Συνομοσπονδίας. Τότε, ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄, ο επονομαζόμενος και «Απελευθερωτής» για την κατάργηση της δουλοπαροικίας, προχώρησε σε μια κίνηση-ματ: απέστειλε δύο ναυτικές μοίρες, μία στη Νέα Υόρκη υπό τον Υποναύαρχο Stepan Lesovsky και μία στο Σαν Φρανσίσκο υπό τον Υποναύαρχο Andrei Popov.
Αν και επίσημα η αποστολή παρουσιάστηκε ως εκπαιδευτική, το μήνυμα ήταν σαφές: η Ρωσία τασσόταν στο πλευρό της Ένωσης. Στο Σαν Φρανσίσκο, η παρουσία των ρωσικών πλοίων αποθάρρυνε κάθε απόπειρα αποκλεισμού, ενώ στη Νέα Υόρκη οι Ρώσοι ναύτες έτυχαν θερμής υποδοχής από το πλήθος. Παρά το γεγονός ότι οι κινήσεις αυτές εξυπηρετούσαν και τις δικές της γεωπολιτικές σκοπιμότητες εν μέσω της πολωνικής εξέγερσης, η ρωσική παρέμβαση λειτούργησε ως καταλύτης, αποτρέποντας μια πιθανή δυτική παρέμβαση στον αμερικανικό πόλεμο.
Διακόσια πενήντα χρόνια μετά, η επέτειος της ανεξαρτησίας αναδεικνύει ότι η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών δεν γράφτηκε μόνο από τους Αμερικανούς, αλλά και μέσα από απρόσμενες συμμαχίες και στρατηγικές ισορροπίες με την τότε Ρωσική Αυτοκρατορία.
