Η πρόσφατη ανάλυση της Rachel Marsden, η οποία δημοσιεύθηκε στο RT με τίτλο «Why weird men try to put penises on powerful women», φωτίζει μια περίεργη τάση που κυριαρχεί σήμερα στη Δύση: την εμμονή να αμφισβητείται το βιολογικό φύλο γυναικών που κατέχουν δημόσια θέση, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την Michelle Obama και την Brigitte Macron.
Το ερώτημα για το αν είναι θεμιτό να αμφισβητούμε το φύλο αυτών των προσώπων αναδεικνύει μια βαθιά ρήξη στις κοινωνίες της Δύσης. Ενώ στο παρελθόν τα προβλήματα στις σχέσεις των φύλων εστιάζονταν κυρίως στην απιστία, σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδεολογική εξέλιξη. Ιστορικά, κανείς δεν αμφισβήτησε το φύλο ισχυρών γυναικών όπως η Κλεοπάτρα, η Αικατερίνη η Μεγάλη ή η Margaret Thatcher. Αντίστοιχα, σύγχρονες πολιτικοί, όπως η Angela Merkel, η Hillary Clinton, η Kaja Kallas και η Ursula von der Leyen, δεν βρέθηκαν ποτέ στο στόχαστρο τέτοιων θεωριών.
Η Rachel Marsden επισημαίνει ότι η υπερβολική έκθεση της Michelle Obama και της Brigitte Macron στα φώτα της δημοσιότητας, λόγω των πολιτικών θέσεων των συζύγων τους, καλλιεργεί ένα έδαφος φαντασιώσεων. Η καχυποψία του κοινού δεν πηγάζει από τον φόβο των ανδρών για τη γυναικεία δύναμη, αλλά από την ευρύτερη δυσπιστία απέναντι στις ελίτ. Το σκάνδαλο Epstein και οι ιδιαιτερότητες της προσωπικής ζωής του Emmanuel Macron –όπως το γεγονός ότι γνώρισε την Brigitte όταν εκείνος ήταν 14 ετών μαθητής της– έχουν τροφοδοτήσει μια αίσθηση διαφθοράς. Όταν οι πολίτες αισθάνονται αποκομμένοι από την πολιτική ηγεσία, η αμφισβήτηση της ίδιας της ταυτότητας των ηγετών τους γίνεται, για πολλούς, ένας τρόπος αντίδρασης.
Εν κατακλείδι, η περίπτωση της Michelle Obama και της Brigitte Macron αποτελεί σύμπτωμα μιας εποχής όπου η ιδιωτική ζωή των πολιτικών προσώπων γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης ή θεωριών συνωμοσίας, σε ένα περιβάλλον όπου η «έμφυλη αμφισημία» χρησιμοποιείται συχνά ως εργαλείο απαξίωσης.
