Η κατάσταση στα στενά του Ορμούζ παραμένει στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης γεωπολιτικής σκακιέρας, καθώς η αμφισβήτηση του Άρθρου 5 του μνημονίου συνεννόησης (MoU) έχει πυροδοτήσει κύκλο βίαιων αντιποίνων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Οι εντάσεις κορυφώθηκαν το Σαββατοκύριακο της 28ης Ιουνίου 2026, αποτελώντας τις πρώτες συγκρούσεις από την υπογραφή της συμφωνίας στις 17 Ιουνίου.
Το επίδικο Άρθρο 5 προβλέπει τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας για τα εμπορικά πλοία, με το Ιράν να αναλαμβάνει την υποχρέωση απομάκρυνσης στρατιωτικών και τεχνικών εμποδίων εντός 30 ημερών. Ωστόσο, η ερμηνεία των όρων διαφέρει ριζικά. Η Τεχεράνη διεκδικεί τον πλήρη έλεγχο και διαχείριση της διόδου, ενώ οι ΗΠΑ και οι χώρες του Κόλπου επιμένουν στην απρόσκοπτη κίνηση των πλοίων. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi, τόνισε από τη Βαγδάτη ότι οποιαδήποτε μονομερής παρέμβαση υπονομεύει τη διαδικασία, ενώ ο αναλυτής Hassan Ahmadian από το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης κατηγορεί την Ουάσιγκτον ότι επιχειρεί να απεμπλακεί από τη συμφωνία που η ίδια υπέγραψε.
Η κατάσταση εκτροχιάστηκε όταν την Παρασκευή 26 Ιουνίου, το πλοίο Ever Lovely (σημαίας Σιγκαπούρης) χτυπήθηκε από βλήμα, ενώ το Σάββατο 27 Ιουνίου ακολούθησε επίθεση στο πλοίο Kiku (σημαίας Παναμά). Οι ΗΠΑ απάντησαν με πλήγματα σε ιρανικές εγκαταστάσεις ραντάρ και αποθήκες πυραύλων. Ο πρόεδρος Donald Trump, μέσω της πλατφόρμας Truth Social, προειδοποίησε για τις συνέπειες των ενεργειών του Ιράν, ενώ η CENTCOM επιβεβαίωσε τις επιχειρήσεις ως απάντηση στην «συνεχιζόμενη επιθετικότητα» κατά της ναυσιπλοΐας. Παράλληλα, οι Φρουροί της Επανάστασης εξαπέλυσαν επιθέσεις σε στόχους στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν. Καθώς η κυκλοφορία των πλοίων μειώνεται δραματικά, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αγωνία αν η εύθραυστη συμφωνία θα αντέξει ή αν η περιοχή θα οδηγηθεί σε γενικευμένη ανάφλεξη.
