Η πρόσφατη συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, η οποία επιτεύχθηκε έπειτα από διαπραγματεύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζεται με συγκρατημένη αισιοδοξία από την ισραηλινή πλευρά. Η συμφωνία της 27ης Ιουνίου 2026 περιγράφει μια «διαδοχική διαδικασία» αποκατάστασης της κυριαρχίας του λιβανικού στρατού σε ολόκληρη την επικράτεια, η οποία τελεί υπό την προϋπόθεση του αφοπλισμού των ένοπλων ομάδων, όπως η Hezbollah, που βρίσκεται σε πολεμική σύγκρουση με το Ισραήλ από τον Οκτώβριο του 2023.
Σύμφωνα με το κείμενο, η αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τις περιοχές του νότιου Λιβάνου, όπου επιχειρούν από τις αρχές Μαρτίου, θα γίνει σταδιακά και μόνο αφού επιβεβαιωθεί ο αφοπλισμός. Παράλληλα, έχουν οριστεί δύο «πιλοτικές ζώνες» για την πρώτη φάση της απόσυρσης. Ωστόσο, η Hezbollah απέρριψε κατηγορηματικά το πλαίσιο, με τον Γενικό Γραμματέα Naim Qassem να δηλώνει ότι η συμφωνία είναι «μηδενική και άκυρη», τονίζοντας ότι η μόνη βάση διαλόγου θα έπρεπε να είναι το μνημόνιο κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
NETANYAHU-1-1781037025.jpg” alt=””/>Ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu υπερασπίστηκε τη συμφωνία, τονίζοντας ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει μια «ζώνη ασφαλείας» μέχρι να επιτευχθεί ο αφοπλισμός της οργάνωσης. Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, ο Yair Lapid επέκρινε τους όρους της συμφωνίας, ενώ ο Avigdor Lieberman προειδοποίησε ότι όσο η Hezbollah παραμένει ισχυρή, η επόμενη σύγκρουση είναι αναπόφευκτη.
Την ίδια στιγμή, οι κάτοικοι του βόρειου Ισραήλ παρακολουθούν τις εξελίξεις με σκεπτικισμό. Ο David Azoulay, επικεφαλής του Περιφερειακού Συμβουλίου Metula, υπογράμμισε ότι «χωρίς αφοπλισμό, δεν υπάρχει συμφωνία». Οι αναλυτές, όπως ο Ahron Bregman από το King’s College London, εκφράζουν αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος, επισημαίνοντας ότι το πλαίσιο αυτό ενδέχεται να καταλήξει όπως η απόφαση 1701 του ΟΗΕ το 2006, παραμένοντας ένα ανενεργό κείμενο μπροστά στις πραγματικότητες του πεδίου.
