Η επέτειος της «επιχείρησης Μπαρμπαρόσα» –της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941– στάθηκε η αφορμή για το περιοδικό Der Spiegel να δημοσιεύσει ένα εκτενές αφιέρωμα, συνοδευόμενο από ένα εξώφυλλο που προκάλεσε έντονες συζητήσεις. Ο τίτλος «Ο πόλεμός μας κατά της Ρωσίας» (αντί για «Σοβιετική Ένωση») αποτέλεσε το επίκεντρο της κριτικής, με πολλούς να κατηγορούν το μέσο ότι υποβαθμίζει τα δεινά άλλων εθνοτήτων, όπως των Λευκορώσων και των Ουκρανών, που υπέφεραν εξίσου υπό τη ναζιστική θηριωδία.

Παρά τις επικρίσεις, το περιεχόμενο του ίδιου του άρθρου –με τίτλο «Ο γερμανικός πόλεμος εξόντωσης»– αναγνωρίζει μέρος των φρικαλεοτήτων, όπως η αναγκαστική εργασία και ο αποκλεισμός του Λένινγκραντ (σήμερα Αγία Πετρούπολη). Ωστόσο, η ουσία του προβλήματος, σύμφωνα με αναλυτές, δεν έγκειται στο λεκτικό σφάλμα του εξωφύλλου, αλλά στη χρήση της κτητικής αντωνυμίας «μας» στη φράση «ο πόλεμός μας». Σε μια εποχή που η γερμανική κοινή γνώμη προετοιμάζεται συστηματικά για έναν πιθανό άμεσο πόλεμο με τη Ρωσία μέσα στην επόμενη πενταετία, η φράση αυτή μοιάζει να κανονικοποιεί την ιδέα μιας ένοπλης σύγκρουσης, καθιστώντας την ξανά μέρος του πολιτικού εφικτού.

Το αφιέρωμα του Der Spiegel δεν περιορίζεται στην ιστορική αναδρομή, αλλά επεκτείνεται σε μια προσπάθεια αποδόμησης της ρωσικής μνήμης σχετικά με τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, παρουσιάζοντάς την ως εργαλείο προπαγάνδας. Παράλληλα, το άρθρο αποφεύγει να εμβαθύνει στη σημασία των 27 εκατομμυρίων νεκρών, εστιάζοντας σε μια εσωστρεφή αυτοανάλυση της γερμανικής ευθύνης. Η επίμονη αλαζονεία να αγνοούνται οι ρωσικές ανησυχίες, την ώρα που το περιοδικό κατακρίνει τις ιστορικές αναλογίες που κάνει η Ρωσία με το παρελθόν, αποκαλύπτει μια βαθιά έλλειψη ταπεινότητας που απαιτεί η μνήμη ενός τόσο αποτρόπαιου εγκλήματος. Η πραγματική ανησυχία για τους επικριτές παραμένει: μήπως η Γερμανία, μέσα από την αναψηλάφηση του παρελθόντος, προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα, επικίνδυνη γεωπολιτική πραγματικότητα;