Η Δανία εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο επιβολής μιας καθολικής απαγόρευσης στο ισλαμικό κάλεσμα για προσευχή, με τον υπουργό Μετανάστευσης Morten Bodskov να δηλώνει κατηγορηματικά ότι η πρακτική αυτή «δεν έχει θέση» στη χώρα. Η κίνηση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη κυβερνητική προσπάθεια για τον περιορισμό της λεγόμενης «ισλαμοποίησης» της δανέζικης κοινωνίας.
Σε δηλώσεις του στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ritzau την Τετάρτη, ο Morten Bodskov, υψηλόβαθμο στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατών, αποκάλυψε ότι οι αρχές προετοιμάζουν την επανέναρξη έρευνας σχετικά με τη νομική δυνατότητα απαγόρευσης του Adhan σε εθνικό επίπεδο. «Το κάλεσμα για προσευχή δεν θα πρέπει να ακούγεται πάνω από τις στέγες της Δανίας», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι πολίτες δεν θα πρέπει να αμφιβάλλουν για το αν βρίσκονται στη χώρα ή σε κάποιο προάστιο του Islamabad.
Το Adhan αποτελεί το παραδοσιακό κάλεσμα που πραγματοποιείται πέντε φορές την ημέρα, συχνά μέσω μεγαφώνων σε τζαμιά. Παρόλο που ορισμένοι δήμοι, όπως η Κοπεγχάγη, έχουν ήδη θέσει περιορισμούς μέσω τοπικών διατάξεων για την ηχορύπανση, ο Morten Bodskov υποστηρίζει ότι το Ισλάμ καταλαμβάνει υπερβολικό δημόσιο χώρο στη χώρα των έξι εκατομμυρίων κατοίκων, όπου ο μουσουλμανικός πληθυσμός ανέρχεται περίπου στις 270.000 άτομα, με περίπου 100 τζαμιά.
Η πρόταση αυτή κατατίθεται την ώρα που η πρωθυπουργός Mette Frederiksen ξεκινά την τρίτη συνεχόμενη θητεία της, έχοντας υποστεί σημαντικές πιέσεις μετά τα αποτελέσματα των εκλογών του Μαρτίου, όπου το κόμμα της κατέγραψε τη χειρότερη επίδοσή του εδώ και έναν αιώνα. Η άνοδος δεξιών κομμάτων, όπως το Δανέζικο Λαϊκό Κόμμα, που υποστηρίζει τη μηδενική καθαρή μετανάστευση μουσουλμάνων, έχει αναγκάσει την κυβέρνηση να σκληρύνει τη στάση της. Ήδη η Mette Frederiksen έχει προωθήσει μέτρα για την απαγόρευση κάλυψης του προσώπου σε σχολεία και πανεπιστήμια, καθώς και την αφαίρεση χώρων προσευχής από πανεπιστημιακά ιδρύματα. Παράλληλα, η χώρα έχει υιοθετήσει στο παρελθόν αυστηρούς νόμους για το άσυλο και ειδικές ρυθμίσεις για περιοχές με υψηλό ποσοστό μεταναστών.
Οι υποστηρικτές του μέτρου κάνουν λόγο για προάσπιση του κοσμικού δημόσιου χώρου, ενώ οι επικριτές προειδοποιούν για στοχοποίηση μιας συγκεκριμένης θρησκείας και πιθανή παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων. Το ζήτημα αντανακλά μια ευρύτερη τάση στην Ευρώπη, καθώς χώρες όπως η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Αυστρία και η Ελβετία έχουν ήδη εφαρμόσει περιορισμούς που αφορούν πρακτικές και ενδυματολογικούς κώδικες της ισλαμικής κοινότητας.