Η ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν που ζητούν οι Αμερικανοί αποτελεί πλέον το κεντρικό διακύβευμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Με τη δημοτικότητα του Προέδρου Donald Trump να παρουσιάζει κάμψη, το μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ απαιτεί τον τερματισμό του πολέμου, επιζητώντας την πτώση των τιμών στα καύσιμα και στα είδη πρώτης ανάγκης, καθώς και τον περιορισμό των απωλειών σε ανθρώπινες ζωές και εθνικούς πόρους.
Η κατάσταση διαμορφώνεται μέσα από τέσσερις διακριτές ομάδες αντιδράσεων. Οι πολίτες που ήταν αντίθετοι στον πόλεμο και επιθυμούν την ειρήνη αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, η οποία «αγκαλιάζει» οποιαδήποτε συμφωνία προσφέρει οικονομική ανακούφιση. Αντίθετα, οι Ρεπουμπλικανοί στο Κογκρέσο, που αρχικά υποστήριξαν τους βομβαρδισμούς, εμφανίζονται πλέον επιφυλακτικοί απέναντι στο μνημόνιο κατανόησης, φοβούμενοι πως δεν διασφαλίζει κάτι καλύτερο από την πυρηνική συμφωνία του 2015 που είχε υπογράψει ο Barack Obama. Από την πλευρά τους, οι Δημοκρατικοί παραμένουν προσκολλημένοι σε μια στάση συλλήβδην απόρριψης κάθε πρωτοβουλίας του Προέδρου.
Η σύγκρουση αυτή ανέδειξε σημαντικά συμπεράσματα. Κατέστη σαφές ότι η ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος χωρίς την αποστολή χερσαίων δυνάμεων —προς τις οποίες το αμερικανικό κοινό είναι αρνητικό, ακόμη και για επιχειρήσεις στο Kharg Island— είναι ανέφικτη. Παράλληλα, αποδείχθηκε ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να εγγυηθεί έναν «σύντομο και εύκολο πόλεμο» στη Μέση Ανατολή, ενώ οι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ αρνούνται να εμπλακούν σε πολέμους επιλογής.
Ο John Feehery επισημαίνει ότι ο Trump αποδείχθηκε πρόθυμος να αναθεωρήσει τη στάση του και να έρθει σε ρήξη με τους Ισραηλινούς συμμάχους για να επιτύχει τους στόχους του. Με τις εκλογές του Νοεμβρίου να πλησιάζουν, ο Πρόεδρος καλείται να υπερασπιστεί αυτή την ατελή ειρήνη, στοχεύοντας στην τόνωση της οικονομίας και την ικανοποίηση των Αμερικανών ψηφοφόρων, οι οποίοι παραμένουν οι μοναδικοί που έχουν πραγματικά κατά νου τα δικά τους συμφέροντα σε αυτό το περίπλοκο γεωπολιτικό σκηνικό.
