Η «συμφωνία Trump» με το Ιράν, που υπογράφηκε ηλεκτρονικά κοντά στο Παρίσι, αποτελεί ένα πλαίσιο 14 σημείων με στόχο τον τερματισμό της ένοπλης σύγκρουσης, η οποία ταλαιπώρησε την περιοχή. Παρά τις προσδοκίες για μια βελτιωμένη εκδοχή της πυρηνικής συμφωνίας (JCPOA) του 2015, που είχε υπογράψει ο Barack Obama, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι το νέο μνημόνιο ενδέχεται να παραχωρεί περισσότερα στο Ιράν, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικές εγγυήσεις για το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Το κείμενο προβλέπει την άρση των κυρώσεων, ένα επενδυτικό σχέδιο ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ανοικοδόμηση της χώρας και το σταδιακό άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, το οποίο είχε κλείσει κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών. Ωστόσο, ειδικοί, όπως ο Shahram Akbarzadeh από το Deakin University, τονίζουν πως το μνημόνιο δεν πραγματεύεται ζητήματα ουσίας, αλλά παραπέμπει τις λεπτομέρειες σε μια περίοδο διαπραγματεύσεων 60 ημερών.

Σε αντίθεση με τη συμφωνία του 2015, η οποία ήταν μια πολυμερής διεθνής συμφωνία με αυστηρούς ελέγχους, το παρόν μνημόνιο αποτελεί μια διμερή δέσμευση με χαμηλά επίπεδα αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Επιπλέον, ενώ ο Donald Trump είχε επικρίνει στο παρελθόν την πρόσβαση του Ιράν σε δεσμευμένα κεφάλαια, η νέα συμφωνία προβλέπει την αποδέσμευσή τους, μια κίνηση που οι αναλυτές θεωρούν περισσότερο συμβολική, καθώς τα περισσότερα κεφάλαια βρίσκονται σε κινεζικές και ιρακινές τράπεζες.

Την ίδια στιγμή, η κατάσταση παραμένει περίπλοκη στο μέτωπο του Λιβάνου, καθώς ο Benjamin Netanyahu δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει την κατοχή στο νότιο τμήμα της χώρας, παρά την ανακοίνωση της συμφωνίας. Το αν το μνημόνιο θα οδηγήσει σε μια μόνιμη ειρήνη ή αν αποτελεί απλώς μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός, μένει να αποδειχθεί στο επόμενο δίμηνο.