Οι ηγέτες των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συναντώνται στις Βρυξέλλες για ένα δείπνο με ιδιαίτερα «βαρύ» μενού: τη στρατηγική απέναντι στην Κίνα. Αν και η επίσημη ατζέντα αποφεύγει να κατονομάσει το Πεκίνο, χρησιμοποιώντας όρους όπως «γεωοικονομικές ανισορροπίες», είναι σαφές ότι η συζήτηση αφορά το αποκαλούμενο «σοκ της Κίνας 2.0». Το διακύβευμα είναι τεράστιο, καθώς η Ευρώπη καλείται να διαχειριστεί τις εμπορικές εξαρτήσεις, τον αθέμιτο ανταγωνισμό και τις κρατικές επιδοτήσεις, που σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OECD) είναι έως και οκτώ φορές υψηλότερες από αυτές άλλων βιομηχανικών δυνάμεων.
Οι ισορροπίες παραμένουν εύθραυστες. Χώρες όπως η Τσεχία και η Λιθουανία αναθεωρούν τη στάση τους, ενώ το Βέλγιο και η Γαλλία πιέζουν για πιο σκληρά εμπορικά μέτρα. Στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε πρόσφατα ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να εξουδετερωθεί οικονομικά αναζητώντας απλώς το φθηνότερο προϊόν. Το «κλειδί» ωστόσο παραμένει η Γερμανία. Με περίπου 400.000 βιομηχανικές θέσεις εργασίας να έχουν χαθεί μεταξύ 2019 και 2025 λόγω της κινεζικής πολιτικής, ακόμη και κολοσσοί όπως η Volkswagen φαίνεται να συμφωνούν πλέον ότι απαιτείται μια πιο δυναμική προσέγγιση. Οι αναλυτές συμφωνούν: η εποχή της αδράνειας τελειώνει και η Ευρώπη προετοιμάζει τα εργαλεία για την επιβολή δασμών και ποσοστώσεων, προκειμένου να προστατεύσει την ανταγωνιστικότητά της.
