Η σχέση του ποδοσφαίρου με την κλασική μουσική είναι πολύ βαθύτερη από όσο φαντάζονται οι περισσότεροι. Αν ανατρέξουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας το 1998, η ατμόσφαιρα για την εθνική Σκωτίας ήταν μάλλον ζοφερή, με το κομμάτι «Don’t Come Home Too Soon» των Del Amitri να συνοδεύει την πορεία τους, ενώ το BBC επέλεξε την «Pavane» του Fauré για τους τίτλους της διοργάνωσης, προσδίδοντας έναν τόνο μελαγχολίας.
Ωστόσο, η ιστορία των δύο κόσμων ξεκινά πολύ νωρίτερα. Ήδη από το 1898, ο Edward Elgar είχε συνθέσει το «He Banged the Leather for Goal!», αντλώντας έμπνευση από ρεπορτάζ αγώνα της αγαπημένης του ομάδας, Wolverhampton Wanderers. Αντίστοιχα, ο Dmitri Shostakovich, γνωστός για την εμμονή του με την ομάδα που σήμερα ονομάζεται Zenit St Petersburg, απέδωσε με μαεστρία την ένταση ενός αγώνα στο «Football March» από το μπαλέτο «The Golden Age» το 1930.
Η κορυφαία στιγμή αυτής της σύζευξης ήρθε αναμφίβολα το καλοκαίρι του 1990 στην Ιταλία. Το BBC χρησιμοποίησε την ερμηνεία του Luciano Pavarotti στο «Nessun Dorma» από την όπερα «Turandot» του Puccini ως κεντρικό θέμα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Italia 90. Αν και ο Puccini είχε σημειώσει την τελευταία νότα της άριας ως σύντομη, ο Pavarotti την επέκτεινε θριαμβευτικά, μετατρέποντάς την στον απόλυτο ύμνο της νίκης.
Ακόμη και σήμερα, οι συνδέσεις παραμένουν ζωντανές. Παρά τις φήμες ότι το riff του «Seven Nation Army» των White Stripes προέρχεται από τη συμφωνία του Bruckner, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, ωστόσο η επιρροή της κλασικής μουσικής στις κερκίδες παραμένει αδιαμφισβήτητη. Από το 2003, όταν το τραγούδι ακούστηκε για πρώτη φορά σε αγώνα της Club Brugge KV, μέχρι τις σημερινές διοργανώσεις, οι ρυθμοί που δίνουν παλμό στα γήπεδα φέρουν, συνειδητά ή μη, το αποτύπωμα των μεγάλων συνθετών.
