Μια νέα πραγματικότητα διαμορφώνεται στις πλαγιές των Eastern Highlands της Ζιμπάμπουε, μιας εύφορης ορεινής περιοχής που έχει μετατραπεί σε καταφύγιο για χιλιάδες ανθρώπους. Πρόκειται για τους λεγόμενους «κλιματικούς μετανάστες», οι οποίοι εγκατέλειψαν τις εστίες τους σε ξηρές περιοχές της χώρας, αναζητώντας τη δυνατότητα να επιβιώσουν μέσω της καλλιέργειας της γης. Σήμερα, ωστόσο, ζουν με τον διαρκή φόβο της έξωσης, καθώς η κυβέρνηση εντείνει τις επιχειρήσεις της κατά των «παράνομων οικισμών».

Η περιοχή, που εκτείνεται σε περίπου 320 χιλιόμετρα από το Nyanga έως την επαρχία Chipinge κατά μήκος των συνόρων με τη Μοζαμβίκη, αποτελεί πόλο έλξης λόγω των πλούσιων εδαφών και των άφθονων υδάτων της. Για τον 43χρονο Lloyd Gweshengwe, ο οποίος μετοίκησε πριν από 18 χρόνια, η φετινή σοδειά καλαμποκιού αποτελούσε μια ελπίδα για το μέλλον. «Δεν έχουμε πού αλλού να πάμε», δηλώνει χαρακτηριστικά, βλέποντας την αβεβαιότητα να επισκιάζει τον μόχθο του.

Η κατάσταση κορυφώθηκε μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις του Misheck Mugadza, υπουργού Επικρατείας για τις Υποθέσεις της Επαρχίας Manicaland. Κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Mutare, ο υπουργός διακήρυξε «μηδενική ανοχή» στη διαφθορά, δίνοντας εντολή στην αστυνομία και τις εισαγγελικές αρχές να εντείνουν τις συλλήψεις κατά παραδοσιακών αρχηγών και μεσαζόντων που εμπλέκονται σε παράνομες αναδιανομές γης. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι ενέργειες αυτές είναι απαραίτητες για την προστασία του περιβάλλοντος και την αποκατάσταση της τάξης.
Ωστόσο, ειδικοί όπως ο ερευνητής Trymore Maganga επισημαίνουν ότι οι παράνομοι οικισμοί αποτελούν μια απεγνωσμένη στρατηγική επιβίωσης απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Blessing Nyamaropa τονίζει ότι η Ζιμπάμπουε στερείται ενός ολοκληρωμένου πλαισίου πολιτικής για τους κλιματικούς πρόσφυγες, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα νομικό κενό. Ενώ η κυβέρνηση προχωρά σε διώξεις, οι μετανάστες, όπως ο Gweshengwe και ο γείτονάς του, 44χρονος Simon Chanakira, παραμένουν στα χωράφια τους, αναμένοντας με αγωνία μια λύση που θα νομιμοποιεί την παραμονή τους.