Η μοναξιά δεν είναι πλέον ένα ταμπού, αλλά μια παγκόσμια πρόκληση δημόσιας υγείας που διεισδύει βαθιά στην πολιτική σκηνή. Σύμφωνα με την έρευνα Health Survey for England του 2024, το 22% του ενήλικου πληθυσμού αισθάνεται μοναξιά, ενώ η έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για το 2025 καταδεικνύει ότι ένας στους έξι ανθρώπους παγκοσμίως βιώνει το ίδιο αίσθημα. Όπως αναφέρει η Olivia Laing, η συγγραφέας του βιβλίου The Lonely City, η μοναξιά αποτελεί συχνά συνέπεια κοινωνικών δυνάμεων που οδηγούν στον αποκλεισμό ευάλωτων ομάδων.
Στο σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον, η απομόνωση έχει αποκτήσει νέα, επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Οι ακροδεξιές ομάδες εκμεταλλεύονται τα αισθήματα περιθωριοποίησης για να στρατολογήσουν νέα μέλη, προσφέροντας αντιστάθμισμα μέσω της ρητορικής μίσους. Όπως επισημαίνει η Hannah Arendt στο έργο της The Origins of Totalitarianism, «η μοναξιά είναι το κοινό έδαφος του τρόμου». Αυτή η διαδικασία είναι εμφανής σε χώρους όπως το «manosphere», όπου άτομα όπως ο Elliot Rodger, δράστης της επίθεσης στο Isla Vista το 2014, χρησιμοποίησαν τη μοναξιά ως άλλοθι για τη βία τους.
Σήμερα, influencers όπως ο Andrew Tate προωθούν μια τοξική αρρενωπότητα ως δήθεν «θεραπεία» για την απομόνωση, η οποία όμως καταλήγει να ενισχύει τον μισογυνισμό και να απομακρύνει τους νέους από την ουσιαστική ανθρώπινη επαφή. Παράλληλα, η τεχνολογία Τεχνητής Νοημοσύνης, μέσω εφαρμογών όπως τα MyAI, Replika και Gylvessa, υπόσχεται ανακούφιση, αλλά κινδυνεύει να αποξενώσει περαιτέρω τους χρήστες από τις απαιτήσεις των πραγματικών σχέσεων.
Η λύση, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν βρίσκεται σε ψηφιακά υποκατάστατα ή σε ρομαντικές σχέσεις, αλλά στην ενίσχυση των κοινοτικών υποδομών. Η έρευνα δείχνει ότι η μοναξιά συνδέεται άμεσα με την υποβάθμιση τοπικών περιοχών. Η επένδυση σε δημόσιους χώρους, όπως βιβλιοθήκες, πάρκα και κοινωνικά κέντρα, αποτελεί το πιο ισχυρό αντίδοτο στην άνοδο του εξτρεμισμού. Η Olivia Laing θα αναλύσει αυτά τα κρίσιμα ζητήματα στις 23 Ιουνίου στο Union Chapel του Λονδίνου.
