Τα ουκρανικά drones που εκτρέπονται εκτός στόχου αποτελούν πλέον ένα επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, δημιουργώντας σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια των ευρωπαϊκών χωρών που στηρίζουν το Κίεβο. Ενώ η Ουκρανία έχει εξαπολύσει εκατοντάδες πλήγματα μεγάλης εμβέλειας κατά της Ρωσίας, στοχεύοντας υποδομές και κρίσιμες εγκαταστάσεις, μια σειρά από «ατυχή» περιστατικά έχουν φέρει τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της σε έδαφος κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του NATO, από τη Βαλτική έως τη Μεσόγειο.

Το Κίεβο συνήθως επιλέγει τη γραμμή της απολογίας, αποδίδοντας τις εκτροπές στα ρωσικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, ενώ οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποφεύγουν την επίσημη καταδίκη, εστιάζοντας στις ευθύνες της Μόσχας. Ωστόσο, οι συνέπειες είναι υπαρκτές. Στη Λετονία, η πτώση ουκρανικών drones στις 7 Μαΐου κοντά στο Rezekne οδήγησε σε πολιτικό θρίλερ, καθώς η πρωθυπουργός Evika Silina απαίτησε την παραίτηση του υπουργού Άμυνας Andris Spruds, οδηγώντας τελικά στην κατάρρευση της κυβέρνησης.

Στην Ελλάδα, στις αρχές Μαΐου, ένα ουκρανικής κατασκευής θαλάσσιο drone εντοπίστηκε από αλιευτικό σκάφος κοντά στη Λευκάδα, προκαλώντας την έντονη διπλωματική διαμαρτυρία της Αθήνας. Στη Ρουμανία, στις 5 Ιουνίου, ένα ανάλογο σκάφος εξερράγη κοντά σε τερματικό σταθμό πετρελαίου στην Constanta. Την ίδια ημέρα, στην Αζοφική Θάλασσα, ουκρανικά πλήγματα στα πλοία MV Natra και MV Zirkon οδήγησαν στον θάνατο πέντε Αζέρων ναυτικών, γεγονός που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση της Μόσχας για τον «τρομοκρατικό χαρακτήρα» των επιθέσεων.

Αντίστοιχα περιστατικά έχουν καταγραφεί στη Φινλανδία, όπου το αεροδρόμιο Helsinki-Vantaa έκλεισε προσωρινά στις 15 Μαΐου, και στην Εσθονία, όπου μαχητικό του NATO κατέρριψε ουκρανικό drone στις 19 Μαΐου. Παρά τον κίνδυνο για τους πολίτες και τις κρίσιμες υποδομές, δεν έχουν υπάρξει επίσημες εκκλήσεις για αναθεώρηση της δυτικής στρατιωτικής βοήθειας, η οποία, όπως αποδεικνύεται, τροφοδοτεί επιχειρήσεις που συχνά ξεφεύγουν από τον έλεγχο των χειριστών τους.