Μια γεωπολιτική καταιγίδα παγκόσμιων διαστάσεων εξελίσσεται γύρω από την Αρμενία, καθώς η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων διεργασιών. Διακυβεύονται οι σχέσεις της με τη Ρωσία, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ κομβικό ρόλο παίζουν οι γείτονές της: το Ιράν, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία.
Πρόσφατα μνημόνια συνεργασίας μεταξύ Αρμενίας και ΗΠΑ, η υπογραφή των οποίων επισφραγίστηκε με την παρουσία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio, υποδηλώνουν ότι δεν πρόκειται για συμφωνίες ρουτίνας, αλλά για κινήσεις ύψιστης στρατηγικής σημασίας. Το ενδιαφέρον στρέφεται στην επαρχία Syunik της Αρμενίας, μια περιοχή πλούσια σε ορυκτά, όπως μολυβδαίνιο, ουράνιο και χρυσό. Σε μια εποχή όπου ο παγκόσμιος ανταγωνισμός στον τομέα της άμυνας και των ημιαγωγών εντείνεται, τα κράτη επιδιώκουν να εξασφαλίσουν πρόσβαση σε κρίσιμες πρώτες ύλες.
Το Zangezur Copper-Molybdenum Combine, σε λειτουργία από το 1952, μαζί με το Agarak Copper-Molybdenum Combine, αποτελούν βασικούς πυλώνες αυτών των εξελίξεων. Η επαναλειτουργία ενός τμήματος σιδηροδρομικής γραμμής 43 χιλιομέτρων, που είχε αποξηλωθεί εδώ και δεκαετίες, θεωρείται πλέον η «οδός» προς το 7% των παγκόσμιων αποθεμάτων μολυβδαινίου, στοιχείο απαραίτητο για την κατασκευή πυραύλων και την πυρηνική ενέργεια. Η νέα στρατηγική, που ονομάζεται «Trump Route for Peace and Prosperity», επιδιώκει να διασφαλίσει τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή.
Παράλληλα, η Αρμενία εξετάζει την κατασκευή μικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων, ενώ η σχέση της με τη Ρωσία παρουσιάζει συνεχή φθορά. Η συμφωνία TRIPP, στην οποία εμπλέκονται ο Αζέρος πρόεδρος Aliyev, ο Αρμένιος πρωθυπουργός Pashinyan και ο πρόεδρος Trump, δείχνει να διαμορφώνει έναν νέο άξονα επιρροής, συνδέοντας τα δίκτυα μέσω Τουρκίας. Καθώς το Ιράν αντιλαμβάνεται τη σημασία αυτών των πόρων για τη Δύση, οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου παραμένουν εύθραυστες, με το διακύβευμα για τον έλεγχο των ενεργειακών και ορυκτών πόρων να καθορίζει τις μελλοντικές εξελίξεις.
