Η στρατηγική σημασία του νησιού Μεγάλο Νικόμπαρ για την Ινδία αποκτά νέα διάσταση, καθώς η κυβέρνηση του Narendra Modi προωθεί ένα αμφιλεγόμενο αναπτυξιακό έργο ύψους 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το νησί, το οποίο αποτελεί το νοτιότερο σημείο της ινδικής επικράτειας και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τα στενά της Μάλακα, προορίζεται να μετατραπεί σε έναν κρίσιμο στρατηγικό και οικονομικό κόμβο στον Ινδικό Ωκεανό.

Το κυβερνητικό σχέδιο περιλαμβάνει την κατασκευή λιμανιού μεταφόρτωσης, αεροδρομίου για πολιτική και στρατιωτική χρήση, σταθμό παραγωγής ενέργειας, υποδομές τουρισμού και μια ολόκληρη πόλη ικανή να φιλοξενήσει 350.000 κατοίκους. Παρά την αρχική παρουσίαση του έργου ως οικονομική επένδυση, η κυβέρνηση δίνει πλέον έμφαση στον ρόλο του νησιού ως «στρατηγικό ερείσμα» που θα επιτρέψει στην Ινδία να ελέγχει τη θαλάσσια κυκλοφορία από και προς τα στενά της Μάλακα — μια διαδρομή από την οποία διέρχεται το ένα τρίτο του παγκόσμιου εμπορίου και το μεγαλύτερο μέρος των εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας.

Ωστόσο, το κόστος αυτής της εξέλιξης προκαλεί θύελλα αντιδράσεων. Περιβαλλοντικές οργανώσεις και πολιτικοί αντίπαλοι, μεταξύ των οποίων και ο Rahul Gandhi, καταγγέλλουν το έργο ως καταστροφικό. Η περιοχή φιλοξενεί τη φυλή Shompen, μια ημινομαδική ομάδα κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, και τη φυλή των Nicobarese. Οι επικριτές προειδοποιούν ότι η αποψίλωση περίπου 964.000 δέντρων και η εκτόπιση των αυτόχθονων κοινοτήτων ισοδυναμούν με «θανατική καταδίκη» για τον τοπικό πολιτισμό και το εύθραυστο οικοσύστημα του νησιού, το οποίο μάλιστα βρίσκεται σε ζώνη υψηλού σεισμικού κινδύνου.

Ενώ αναλυτές τονίζουν πως η γεωγραφική θέση του Μεγάλο Νικόμπαρ προσφέρει στην Ινδία ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για την επιτήρηση του Ινδο-Ειρηνικού, πολλοί ειδικοί, όπως ο πρώην υποναύαρχος Shekhar Sinha, αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα ενός πιθανού ναυτικού αποκλεισμού. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν το στρατηγικό όφελος αξίζει την οικολογική και ανθρωπιστική ζημιά σε ένα από τα πιο παρθένα σημεία του πλανήτη.