«Το Ιντ δεν μπαίνει στις σκηνές», λέει με πικρία η 70χρονη Χάτζα Σάμα αλ-Ζορμπάτλι, περιγράφοντας την απόγνωση που επικρατεί στη Λωρίδα της Γάζας κατά τη διάρκεια του Ιντ αλ-Αντχά. Για τους Παλαιστίνιους, η φετινή γιορτή της Θυσίας δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν. Οι παραδόσεις, όπως οι οικογενειακές συγκεντρώσεις, το μοίρασμα του κρέατος και η αγορά νέων ρούχων, έχουν δώσει τη θέση τους σε σκηνές πένθους, ερείπια και μια καθημερινότητα που καθορίζεται από την επιβίωση.
Η ιστορία της οικογένειας Baroud είναι ενδεικτική της τραγωδίας. Σε μια οικογενειακή φωτογραφία από προηγούμενα χρόνια, 22 πρόσωπα χαμογελούσαν στον φακό. Σήμερα, 13 από αυτούς δεν βρίσκονται πια στη ζωή, ενώ ο Walaa Baroud κρατά τη φωτογραφία ως το μοναδικό κειμήλιο μιας εποχής που χάθηκε. Ο αδελφός του, Baha Baroud, σκοτώθηκε πρόσφατα από ισραηλινή επίθεση, αναγκάζοντας την οικογένεια να περάσει τις ημέρες της γιορτής σε μια σκηνή συλλυπητηρίων.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της Γάζας, ο απολογισμός των νεκρών από τις συγκρούσεις έχει αγγίξει τους 73.000 ανθρώπους. Η οικονομική κατάρρευση είναι εξίσου δραματική. Όπως αναφέρει ο Karam Khaled από το ίδρυμα Ru’ya, η παραδοσιακή θυσία ζώων έχει σταματήσει πλήρως. Οι τιμές έχουν εκτοξευθεί, με ένα πρόβατο να κοστίζει πλέον από 4.500 έως 6.000 δολάρια, καθιστώντας κάθε ιεροτελεστία αδύνατη. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις προσπαθούν να καλύψουν το κενό διανέμοντας κατεψυγμένο κρέας από την Αργεντινή, την Ουρουγουάη ή τη Βραζιλία, καθώς τα ζωντανά ζώα έχουν εξαφανιστεί από τις αγορές.
Η αισχροκέρδεια και οι περιορισμοί στις μεταφορές έχουν οδηγήσει σε εκρηκτική άνοδο του κόστους ζωής. Ένας έμπορος ρούχων στη γειτονιά Remal, ο Amjad Akram, επισημαίνει ότι τα έξοδα αποστολής έχουν οκταπλασιαστεί, με αποτέλεσμα οι αγοραστές να περιορίζονται μόνο στα απαραίτητα, αν και εκείνα είναι συχνά απρόσιτα. Για ανθρώπους όπως ο Mohammed Obeid, ο οποίος έχασε τη σύζυγό του, τα πόδια του και το σπίτι του στη γειτονιά Shujayea, η γιορτή είναι απλώς μια ακόμα μέρα επιβίωσης σε μια σκηνή, όπου πλέον ο ίδιος αναγκάζεται να δέχεται βοήθεια, αντί να μοιράζει αγαθά στους γείτονές του.
