Η προετοιμασία για την εορτή του Eid al-Adha στο κρατίδιο Uttar Pradesh της Ινδίας σκιάζεται φέτος από έναν έκδηλο φόβο. Στο Meerut, περίπου 80 χιλιόμετρα από το New Delhi, οι πιστοί δεν συζητούν για τις παραδοσιακές θυσίες ζώων ή τη φιλανθρωπία, αλλά για το πώς θα καταφέρουν να προσευχηθούν χωρίς να προκαλέσουν την αντίδραση των αρχών ή ακροδεξιών ομάδων. Οι οδηγίες από τις επιτροπές των τεμένων είναι σαφείς: αποφυγή συγκεντρώσεων εκτός των ναών, προσευχή σε βάρδιες και ελαχιστοποίηση της δημόσιας παρουσίας, ώστε να μην δοθεί αφορμή για προκλήσεις.

Η κατάσταση στην περιοχή είναι τεταμένη. Οι μουσουλμάνοι καταγγέλλουν ότι, υπό την κυβέρνηση του Narendra Modi και του κόμματος Bharatiya Janata Party (BJP), η δημόσια προσευχή έχει μετατραπεί σε «πεδίο μάχης». Ο Yogi Adityanath, ο σκληροπυρηνικός κυβερνήτης του Uttar Pradesh, έχει δηλώσει ανοιχτά ότι αν οι πιστοί δεν συμμορφωθούν «ειρηνικά» με τους περιορισμούς, θα υιοθετηθούν «άλλες μέθοδοι». Οι απειλές αυτές δεν είναι κενές περιεχομένου, καθώς το περασμένο έτος καταγράφηκαν διώξεις, ακόμη και κατεδαφίσεις σπιτιών ανθρώπων που κατηγορήθηκαν για διοργάνωση προσευχών σε δημόσιους χώρους.

Το πρόβλημα εντείνεται από την έλλειψη επαρκούς χώρου σε πολλά τεμένη για να στεγάσουν το πλήθος των πιστών, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη χρήση δρόμων ή ανοιχτών χώρων για ελάχιστα λεπτά κατά τη διάρκεια της εορτής. Ωστόσο, οι ομάδες της δεξιάς πτέρυγας, όπως η Vishwa Hindu Parishad (VHP), πιέζουν για καθολική απαγόρευση, ισχυριζόμενες ότι πρόκειται για «επίδειξη ισχύος» από την πλευρά της κοινότητας. Η αίσθηση της αδικίας ενισχύεται από το γεγονός ότι οι αντίστοιχες ινδουιστικές πομπές απολαμβάνουν συχνά αστυνομική προστασία και διευκολύνσεις.
«Παλαιότερα, το πρωινό του Eid ήταν γεμάτο χαρά. Τώρα υπάρχει ένταση από την προηγούμενη νύχτα», δηλώνει ένας καταστηματάρχης στο Meerut. Η ψυχολογική πίεση είναι διάχυτη, με τους πιστούς να φοβούνται ακόμα και τη βιντεοσκόπησή τους, καθώς οι εικόνες αυτές χρησιμοποιούνται συχνά σε διαδικτυακές καμπάνιες μίσους. Για πολλούς αναλυτές, η προσπάθεια περιορισμού των μουσουλμανικών θρησκευτικών πρακτικών αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αμφισβήτησης της ορατότητας των μουσουλμάνων στον δημόσιο χώρο της σύγχρονης Ινδίας.