Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο, καθώς οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν εντείνονται με στόχο την εκτόνωση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ. Η συμφωνία-κλειδί, η οποία φέρεται να περιλαμβάνει εκεχειρία 60 ημερών, το άνοιγμα των ναυτιλιακών διαδρομών, την άρση ορισμένων κυρώσεων και την επανέναρξη των συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, θεωρείται πλέον επιτακτική ανάγκη.

Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί μια από τις κεντρικές αρτηρίες του παγκόσμιου καπιταλισμού, από όπου διέρχεται το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και σημαντικό μέρος των προμηθειών υγροποιημένου φυσικού αερίου. Οι πρόσφατες στρατιωτικές εντάσεις και ο έλεγχος των ναυτικών διαδρομών έχουν ήδη εκτινάξει το κόστος μεταφοράς, τις τιμές της ενέργειας και τα ασφάλιστρα, δημιουργώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση.

Ενώ οι αναπτυγμένες οικονομίες θα υποστούν τις πιέσεις των πληθωριστικών τάσεων, οι επιπτώσεις στον Παγκόσμιο Νότο αναμένονται καταστροφικές. Χώρες στην Αφρική και τη Νότια Ασία, που εξαρτώνται από τις εισαγωγές καυσίμων και λιπασμάτων, αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο επισιτιστικής ανασφάλειας και κοινωνικής αστάθειας. Η διασύνδεση των ενεργειακών αγορών με τα συστήματα τροφίμων σημαίνει ότι κάθε διαταραχή στο Στενό μεταφράζεται άμεσα σε αύξηση των τιμών στο ράφι, παγκοσμίως.

Καθώς ο Ilan Kapoor, καθηγητής στο York University, επισημαίνει, η κατάσταση δεν αφορά μόνο τη διπλωματία μεταξύ δύο αντιπάλων. Πρόκειται για την ικανότητα της παγκόσμιας οικονομίας να αντέξει μια νέα κρίση, τη στιγμή που είναι ήδη επιβαρυμένη από χρέη και κλιματικές πιέσεις. Η αποτυχία επίτευξης μιας βιώσιμης συμφωνίας για το Στενό του Ορμούζ δεν αποτελεί πλέον μόνο περιφερειακό πρόβλημα, αλλά μια άμεση απειλή για τη διεθνή σταθερότητα, με το κόστος να μετακυλίεται για άλλη μια φορά στις πιο ευάλωτες κοινωνίες του πλανήτη.