Η αλαζονεία του Itamar Ben-Gvir, υπουργού Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, αποκαλύπτει μια βαθιά ριζωμένη κουλτούρα ατιμωρησίας που διαπερνά τον κρατικό μηχανισμό. Την Τετάρτη, ο ίδιος ο Ben-Gvir ανήρτησε βίντεο στο οποίο απεικονίζονται ισραηλινοί αξιωματικοί να κακοποιούν ακτιβιστές της στολίσκου Sumud, οι οποίοι επιχειρούσαν να σπάσουν την πολιορκία της Γάζας. Στο επίμαχο υλικό, ο υπουργός ακούγεται να χλευάζει τους δεμένους ακτιβιστές, ενώ μία γυναίκα που προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί δέχθηκε βίαιη επίθεση.
Το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά μέρος ενός ευρύτερου μοτίβου κατάχρησης, ταπείνωσης και αποανθρωποποίησης, όπως τεκμηριώνεται από πλήθος εκθέσεων διεθνών οργανισμών και ανθρωπιστικών ομάδων, όπως η B’Tselem και ο ΟΗΕ. Από τον θάνατο της Rachel Corrie το 2003, μέχρι τη δολοφονία της δημοσιογράφου Shireen Abu Akleh το 2022 και το πλήγμα στα οχήματα της World Central Kitchen το 2024, το ιστορικό της ατιμωρησίας παραμένει σταθερό.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι και στρατιώτες δημοσιεύουν πλέον οι ίδιοι το υλικό των πράξεών τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, νιώθοντας ότι προστατεύονται από ένα σύστημα που συχνά επαινεί τέτοιες συμπεριφορές. Από τα βίντεο των ελεύθερων σκοπευτών στη Γάζα έως τις δηλώσεις περί “γενοκτονικής ρητορικής” από πολιτικά πρόσωπα, η συστημική βία έχει γίνει κανονικότητα.
Ωστόσο, αυτή η υπερβολική αυτοπεποίθηση ενδέχεται να λειτουργεί πλέον εις βάρος του Ισραήλ. Μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο από τον Ben-Gvir, χώρες όπως ο Καναδάς, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και οι Κάτω Χώρες κάλεσαν τους Ισραηλινούς πρεσβευτές για εξηγήσεις. Η υπόθεση γενοκτονίας που έχει καταθέσει η Νότια Αφρική στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης βασίζεται, σε μεγάλο βαθμό, ακριβώς σε αυτό το υλικό που παρήγαγαν οι ίδιοι οι ισραηλινοί αξιωματούχοι και στρατιώτες. Όταν το σύστημα φτάνει στο σημείο να τεκμηριώνει τη δική του σκληρότητα, γίνεται όλο και πιο δύσκολο για τον υπόλοιπο κόσμο να στρέψει το βλέμμα του αλλού.
