Κάτω από τον καυτό ήλιο της Γάζας, ο 14χρονος Muhammed al-Roubi περιμένει υπομονετικά σε μια ατελείωτη ουρά. Στόχος του είναι η αγορά ψωμιού, ωστόσο η αγωνία του είναι έκδηλη: παρά την πολύωρη αναμονή, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα καταφέρει να εξασφαλίσει έστω και ένα καρβέλι. Οι ελλείψεις σε αλεύρι και καύσιμα, που προκαλούνται από τους αυστηρούς περιορισμούς του Ισραήλ στις εισαγωγές, έχουν φέρει τα αρτοποιεία σε κατάσταση απόλυτης κρίσης, καθιστώντας αδύνατη την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού.

Η πλειονότητα των κατοίκων, που ζουν εκτοπισμένοι λόγω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων, αναγκάζεται να στέκεται επί ώρες έξω από τα ελάχιστα εναπομείναντα αρτοποιεία για ένα πακέτο επιδοτούμενου ψωμιού. «Η οικογένεια του θείου μου και η δική μας μοιραζόμαστε το φαγητό, οπότε χρειαζόμαστε μεγάλη ποσότητα καθημερινά. Με τον ξάδερφό μου στεκόμαστε σε διαφορετικές γραμμές, αλλά κάποιες μέρες επιστρέφουμε με άδεια χέρια», εξηγεί ο νεαρός Muhammed.

Σύμφωνα με τον Ismail al-Thawabta, επικεφαλής του Γραφείου Τύπου της Κυβέρνησης στη Γάζα, οι καθημερινές ανάγκες ανέρχονται σε 450 τόνους αλευριού, ενώ οι ποσότητες που εισέρχονται δεν ξεπερνούν τους 200 τόνους. Η κατάσταση επιδεινώθηκε σημαντικά μετά την απόφαση του Ισραήλ να κλείσει τα περάσματα στις 28 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο της πολεμικής εμπλοκής με το Ιράν, με τη ροή των εμπορευμάτων να παραμένει δραματικά περιορισμένη.

Η ανθρωπιστική κρίση βαθαίνει, καθώς το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP), το οποίο στηρίζει πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού, έχει αναγκαστεί να μειώσει δραστικά τις προμήθειες αλευριού. Οι πολίτες που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις επίσημες δομές στρέφονται στη μαύρη αγορά, όπου η τιμή ενός πακέτου ψωμιού έχει εκτοξευθεί μεταξύ 10 και 15 σέκελ (3,45 έως 5,17 δολάρια).

Παράλληλα, η έλλειψη πετρελαίου για τη λειτουργία των γεννητριών —καθώς το μοναδικό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει εκτός λειτουργίας— καθιστά τη διαδικασία παραγωγής ακόμα πιο δαπανηρή. Οι εργαζόμενοι στα αρτοποιεία, όπως ο Shadi Abu Gharqoud, αναφέρουν ότι το κόστος των απαραίτητων υλικών έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Οι κάτοικοι της Γάζας, έχοντας μόλις βγει από την εφιαλτική περίοδο του λιμού πέρυσι, εκφράζουν πλέον τον φόβο ότι η παρούσα κρίση θα οδηγήσει σε μια νέα ανθρωπιστική καταστροφή.