Ο πόλεμος στο Λίβανο έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου κρίση στο εκπαιδευτικό σύστημα, δημιουργώντας μια «χαμένη γενιά» μαθητών, σύμφωνα με ειδικούς που μίλησαν στο Al Jazeera. Οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις έχουν εκτοπίσει εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές και εκπαιδευτικούς, ενώ πολλές σχολικές μονάδες έχουν μετατραπεί σε πρόχειρα καταφύγια για τους εκτοπισμένους, επιδεινώνοντας μια κατάσταση που ήταν ήδη εύθραυστη λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης στη χώρα.

Από τον Μάρτιο του 2026, οι επιθέσεις του Ισραήλ έχουν προκαλέσει τον εκτοπισμό περισσότερων από 1,2 εκατομμυρίων ανθρώπων στο Λίβανο, εκ των οποίων οι 500.000 είναι παιδιά σχολικής ηλικίας, όπως αναφέρει η UNESCO. Η πρόσβαση στην εκπαίδευση είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη, καθώς 339 σχολεία βρίσκονται σε εμπόλεμες ζώνες και εκατοντάδες άλλα αδυνατούν να λειτουργήσουν κανονικά.

Η τηλεκπαίδευση, που υιοθετήθηκε ως λύση ανάγκης, αποδεικνύεται ανεπαρκής για τους μαθητές από οικονομικά ασθενέστερα στρώματα, οι οποίοι στερούνται βασικών υποδομών, όπως ηλεκτρικό ρεύμα, σταθερό διαδίκτυο και σύγχρονες συσκευές. Η Tala Abdulghani, ερευνήτρια στο Asfari Institute for Civil Society and Citizenship, επισημαίνει ότι η γεωγραφία και η κοινωνικοοικονομική κατάσταση καθορίζουν πλέον το αν ένα παιδί θα έχει πρόσβαση στη γνώση, διευρύνοντας επικίνδυνα τις κοινωνικές ανισότητες.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στους μαθητές. Οι εκπαιδευτικοί, αντιμετωπίζοντας δικές τους απώλειες και την κατάρρευση των μισθών τους –οι οποίοι έχουν μειωθεί κατά 80% από το 2019– εγκαταλείπουν μαζικά το επάγγελμα ή τη χώρα. Η Maysoun Chehab, ειδικός της UNESCO, υπογραμμίζει πως τα παιδιά χάνουν τη σταθερότητα και τη ρουτίνα της ζωής τους, φέροντας το βαρύ ψυχολογικό φορτίο του τραύματος και της αβεβαιότητας. Χωρίς άμεση εθνική παρέμβαση, η έλλειψη παιδείας ενδέχεται να υπονομεύσει μακροπρόθεσμα την κοινωνική συνοχή του Λιβάνου.