Η κλιμάκωση της σύγκρουσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και του Ιράν, η οποία ξεκίνησε με τις πρώτες επιθέσεις κατά της Τεχεράνης στις 28 Φεβρουαρίου 2026, έχει αλλάξει τα δεδομένα στις αμυντικές στρατηγικές. Καθώς το Ιράν εξαπολύει επιθέσεις με οικονομικά, μαζικής παραγωγής μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) κατά ενεργειακών υποδομών και στρατηγικών βάσεων στον Κόλπο, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αναγκάζονται να αναζητήσουν πιο αποτελεσματικές λύσεις, καθώς το κόστος των συμβατικών πυραύλων αναχαίτισης είναι δυσβάσταχτο.
Σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη του Κόλπου στρέφονται στην ουκρανική τεχνολογία Sky Map, ένα δοκιμασμένο στο πεδίο της μάχης σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Η πλατφόρμα, που αναπτύχθηκε από την εταιρεία Sky Fortress, χρησιμοποιεί χιλιάδες ακουστικούς αισθητήρες υψηλής ευαισθησίας για τον εντοπισμό των drone, συνδυάζοντας δεδομένα από ραντάρ και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, το σύστημα έχει ήδη αναπτυχθεί στην αεροπορική βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία, με Ουκρανούς αξιωματικούς να εκπαιδεύουν Αμερικανούς στρατιώτες στη χρήση του λογισμικού.
Η αποτελεσματικότητα των ιρανικών Shahed-136 έγκειται στο χαμηλό τους κόστος – από 20.000 έως 50.000 δολάρια – σε σύγκριση με τα 4 εκατομμύρια δολάρια που κοστίζει ένας πύραυλος Patriot. Η Ουκρανία, αξιοποιώντας την εμπειρία της από τον πόλεμο με τη Ρωσία, έχει αναπτύξει και μια σειρά από εξειδικευμένα αναχαιτιστικά drones, όπως το Sting, το P1-Sun και το Bagnet, τα οποία επιτρέπουν την εξουδετέρωση των απειλών με κόστος έως και 25 φορές μικρότερο από εκείνο των παραδοσιακών πυραύλων. Τον Μάρτιο του 2026, ο πρόεδρος Volodymyr Zelenskyy υπέγραψε δεκαετείς συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ, επισφραγίζοντας τη μεταφορά αυτής της τεχνογνωσίας.
