Η Συρία βυθίζεται σε ατμόσφαιρα πανηγυρισμών, καθώς η χώρα ετοιμάζεται να γιορτάσει την επέτειο ενός έτους από την απομάκρυνση του Μπασάρ αλ-Άσαντ από την εξουσία. Η Πρωτεύουσα, Δαμασκός, είναι ήδη γεμάτη κόσμο, με παιδιά να πανηγυρίζουν και πυροτεχνήματα να φωτίζουν τον ουρανό. Η 8η Δεκεμβρίου, ημέρα ορόσημο για την απελευθέρωση της χώρας, πλησιάζει και οι εορτασμοί έχουν ξεκινήσει.
Ο Άμπου Ταζ, 24 ετών, παρακολουθεί τις εκδηλώσεις στην Πλατεία Ομαγιάντ. Δέκα χρόνια νωρίτερα, είχε εγκαταλείψει το σπίτι του στην επαρχία του Χαλεπίου, όταν καταστράφηκε από τις μάχες μεταξύ του καθεστώτος και των δυνάμεων που αντιτίθενταν στον Άσαντ. Από εκεί, κατέφυγε στη Δαμασκό, στη συνέχεια στη Βηρυτό και τελικά στη Σαουδική Αραβία, όπου έζησε ο πατέρας του. Μετά από μια δεκαετία εξορίας, στην οποία πέρασε οκτώ χρόνια στη Σαουδική Αραβία και δύο σπουδάζοντας στην Αίγυπτο, ο Άμπου Ταζ επέστρεψε στη Συρία. Η άφιξή του συνέπεσε με τις προετοιμασίες για τους εορτασμούς της επιχείρησης που κατέλαβε τη Δαμασκό και ανάγκασε τον Μπασάρ αλ-Άσαντ να διαφύγει στη Μόσχα.
Την τελευταία Παρασκευή πριν την επέτειο, ο Άμπου Ταζ προσευχήθηκε στο Τζαμί Ομαγιάντ και κατέβηκε στην κεντρική πλατεία της Δαμασκού για να συμμετάσχει στους εορτασμούς. “Η κουλτούρα της χώρας ανήκει πλέον στον λαό”, δήλωσε στην Al Jazeera, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την πορεία της χώρας.
Ένα χρόνο πριν, η δεκαετής διακυβέρνηση του καθεστώτος αλ-Άσαντ έλαβε τέλος, φέρνοντας μαζί της την κατάρρευση ενός αστυνομικού κράτους, γνωστού για τις πρακτικές βασανιστηρίων και εξαφανίσεων. Για πολλούς στη Συρία, η πτώση του καθεστώτος σήμανε μια βαθιά ανάσα ανακούφισης, την πρώτη μετά την άνοδο του πατέρα του Μπασάρ, Χαφέζ, στην εξουσία το 1970.
Οι πρώτες μέρες μετά την απελευθέρωση χαρακτηρίστηκαν από ενθουσιασμό σε πολλές περιοχές της Συρίας, αλλά και από ανησυχία για το μέλλον. Οι πρώτες προβλέψεις επικεντρώνονταν στα παραδείγματα του Ιράκ μετά την εισβολή των ΗΠΑ ή της Λιβύης μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι. Λίγοι ανέμεναν την άρση των αυστηρών αμερικανικών κυρώσεων κατά της Συρίας, ειδικά με επικεφαλής της νέας κυβέρνησης τον Αχμάντ αλ-Σαράα, πρόσωπο για το οποίο οι ΗΠΑ είχαν προσφέρει αμοιβή.
Ωστόσο, η τραγωδία δεν άργησε να χτυπήσει, με εκτεταμένες σουνιτικές ταραχές να λαμβάνουν χώρα στις συριακές ακτές τον Μάρτιο και ξανά στη Σουέιντα τον Ιούλιο. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, δυνάμεις που φέρονταν να συνδέονται με την συριακή κυβέρνηση υποδαύλισαν τις εντάσεις, με δολοφονίες εκδίκησης και σουνιτικές επιθέσεις σε μειονότητες. Ένα άλλο περιστατικό απείλησε να αποσταθεροποιήσει την Χομς, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, τον προηγούμενο μήνα, προτού η κυβέρνηση παρέμβει για να ηρεμήσει την κατάσταση.
Παρά τα εμπόδια, η σημασία της απομάκρυνσης του καθεστώτος είναι σαφής για πολλούς Σύρους. Σε όλη την πόλη, η πράσινη, λευκή και μαύρη σημαία είναι παντού ορατή. Μικρά παιδιά ζωγραφίζουν με τα χρώματα της σημαίας, ενώ στην Πλατεία Μαριέ, οι ντόπιοι μοιράζουν ή πωλούν σημαίες. Ο Ομράν, 22 ετών από την Ντέιρ εζ-Ζορ, επέστρεψε πρόσφατα στη Συρία από τον Λίβανο και ανυπομονεί να παραστεί στην πλατεία Ομαγιάντ την 8η Δεκεμβρίου μαζί με τη μητέρα και τον μικρό του αδελφό. “Θα είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι, δόξα τω Θεώ”, λέει.
Η καρδιά των εορτασμών χτυπά στην Πλατεία Ομαγιάντ, όπου χιλιάδες νέοι συρρέουν με οχήματα και σκούτερ. Ο Αμπντελ Αζίζ αλ-Ομάρι, 21 ετών, από το παλαιστινιακό καταυλισμό της Γιαρμούκ, κρατώντας τις συριακές και παλαιστινιακές σημαίες, δήλωσε: “Ήρθαμε εδώ σήμερα για να γιορτάσουμε την επέτειο της απελευθέρωσης. Υποφέραμε, αλλά τώρα η θλίψη μας έχει ελευθερωθεί.”
Οι εορτασμοί συνεχίστηκαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, με κόρνες αυτοκινήτων και εκρήξεις πυροτεχνημάτων. Παρά τη βροχή που αναμένεται να πλήξει την πόλη, η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον διατηρείται ζωντανή. Η Ράχμα αλ-Τάχα, δικηγόρος, ανέφερε ότι ενώ οι πρώτες ημέρες μετά την απελευθέρωση χαρακτηρίζονταν από έλλειψη ασφάλειας, η κατάσταση βελτιώνεται συνεχώς. “Όλα είναι καλύτερα, και κάθε μήνα βλέπουμε νέα πράγματα”, είπε, εκφράζοντας μια αίσθηση που πολλοί Σύροι δεν είχαν βιώσει κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Άσαντ. “Υπάρχει ελπίδα.”
