Η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Abbas Araghchi, στη Ρωσία επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη ρωσική πολιτική απέναντι στη σύγκρουση μεταξύ του Ιράν και του άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ. Η ρωσική πολιτική κάλυψη αποτελεί τη φράση-κλειδί για την κατανόηση των εξελίξεων, καθώς η Μόσχα επιλέγει να επενδύσει στη διπλωματική αποκλιμάκωση παρά στο πρόσκαιρο όφελος μιας στρατιωτικής έντασης.
Παρά το γεγονός ότι οι υψηλές τιμές του πετρελαίου και η απομάκρυνση της προσοχής από το μέτωπο της Ουκρανίας θα μπορούσαν να ευνοήσουν τη Ρωσία, το Κρεμλίνο εστιάζει στην αποφυγή μιας ευρύτερης ανθρωπιστικής κρίσης και οικονομικής αστάθειας. Η Μόσχα αναγνωρίζει ότι μια κλιμάκωση θα έθετε σε κίνδυνο τις ρωσικές εταιρείες στην περιοχή και θα προκαλούσε παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση.
Το Ιράν, από την πλευρά του, δείχνει να διαχειρίζεται με επιτυχία την πίεση, έχοντας αντέξει τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνει μια ευνοϊκή διπλωματική θέση, καθώς οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ εμφανίζονται απρόθυμοι να εμπλακούν ενεργά. Η Κίνα, μέσω της ξεκάθαρης στάσης της κατά των στρατιωτικών ενεργειών, ενισχύει το διπλωματικό κεφάλαιο της Τεχεράνης, ενώ η Ρωσία, με τη συνθήκη του 2025, απορρίπτει οποιεσδήποτε κυρώσεις εκτός του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Ωστόσο, η κατάσταση παραμένει εύθραυστη. Παρά τους περιορισμούς που αντιμετώπισαν οι ΗΠΑ στον συντονισμό της επιχείρησής τους, η Ουάσιγκτον διατηρεί την ισχύ της, ενώ το Ιράν καλείται να αντιμετωπίσει τη μεγάλη πρόκληση της οικονομικής βιωσιμότητας και της ανάπτυξης, πέρα από τη διαχείριση κρίσεων. Η σύγκρουση αυτή, όπως σημειώνεται, δεν έχει στρατιωτική λύση και απαιτεί συνεχείς διπλωματικές προσπάθειες, με τη Μόσχα να καθίσταται ένας απαραίτητος ρυθμιστής στο γεωπολιτικό σκάκι.
