Ο ανανεωμένος οδηγός επιβίωσης της Ταιβάν για περιόδους κρίσης και πολέμου έχει πυροδοτήσει σφοδρές πολιτικές συζητήσεις. Ενώ οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι το χαρακτηρίζουν “σανίδα σωτηρίας” απέναντι στην αυξανόμενη στρατιωτική πίεση από το Πεκίνο, οι επικριτές το καταγγέλλουν ως δαπανηρή προπαγάνδα που καλλιεργεί τον φόβο αντί για την ετοιμότητα.
Η μαζική διανομή του οδηγού “Σε περίπτωση κρίσης: Ο Εθνικός Οδηγός Δημόσιας Ασφάλειας της Ταιβάν”, που γρήγορα ονομάστηκε “το μικρό πορτοκαλί βιβλίο”, ξεκίνησε στα τέλη του περασμένου μήνα, στοχεύοντας 9,83 εκατομμύρια νοικοκυριά. Το φυλλάδιο, 29 σελίδων, σε στυλ κόμικ, εξηγεί πώς να αποθηκεύσετε τρόφιμα και νερό, πού να βρείτε καταφύγια και πώς να αναγνωρίσετε τα σημάδια κλιμακούμενης απειλής, από κυβερνοεπιθέσεις έως μια ολοκληρωτική στρατιωτική επίθεση.
Οι ενημερώσεις σε σχέση με προηγούμενες οδηγίες περιλαμβάνουν πληροφορίες για λίμνες που δημιουργούνται από κατολισθήσεις, μετά από πρόσφατες καταστροφές από καιρικά φαινόμενα, προτρέποντας τους πολίτες να παρακολουθούν τις προειδοποιήσεις, να ακολουθούν τις εντολές εκκένωσης και να συνεργάζονται με τις τοπικές αρχές. Η προμετωπίδα φέρει πλέον την υπογραφή του ηγέτη της Ταιβάν, William Lai Ching-te, μια κίνηση που, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας, προσθέτει “αυθεντία και αξιοπιστία” και ενθαρρύνει την εμπιστοσύνη του κοινού.
Εκτός από καθοδήγηση για φυσικές καταστροφές και ακραία καιρικά φαινόμενα, ο οδηγός αναφέρει την στρατιωτική απειλή από την ηπειρωτική Κίνα ως άμεση πρόκληση. Το Πεκίνο θεωρεί την Ταιβάν τμήμα της Κίνας που πρέπει να επανενωθεί με τη βία αν χρειαστεί, και έχει αυξήσει την πίεση στην Ταιβάν από τότε που ο Lai ανέλαβε την εξουσία πέρυσι, χαρακτηρίζοντάς τον αυτονομιστή. Οι περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, δεν αναγνωρίζουν την Ταιβάν ως ανεξάρτητο κράτος, αλλά η Ουάσινγκτον αντιτίθεται σε οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης του αυτοδιοικούμενου νησιού με τη βία και δεσμεύεται να προμηθεύει την Ταιβάν με όπλα.
Το εγχειρίδιο περιγράφει τα βήματα για την εύρεση καταφυγίων αεροπορικών επιδρομών σε όλη την Ταιβάν μέσω εφαρμογών για κινητά και την προετοιμασία κιτ έκτακτης ανάγκης, ακόμη και για κατοικίδια. Επιπλέον, επισημαίνει πιθανούς προδρόμους ένοπλης σύγκρουσης, όπως σαμποτάζ σε υποθαλάσσια καλώδια, κυβερνοπόλεμο και εχθρικές δυνάμεις που περιπολούν γύρω από το νησί και απαιτούν να επιβιβάζονται και να επιθεωρούν πλοία της Ταιβάν. Προειδοποιεί ότι “ξένοι εχθρικοί παράγοντες” θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν deepfakes και παραπληροφόρηση για να αποδυναμώσουν το ηθικό του κοινού.
Το εγχειρίδιο έχει προσθέσει προειδοποιήσεις ασφάλειας στον κυβερνοχώρο για προϊόντα κατασκευασμένα στην ηπειρωτική Κίνα, όπως κάμερες και αισθητήρες. Επισήμανε τα DeepSeek, WeChat, TikTok, Douyin και RedNote ως πιθανούς κινδύνους για την παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Ίσως το πιο εντυπωσιακό είναι ένα μήνυμα τυπωμένο με έντονους χαρακτήρες: “Εάν η Ταιβάν υποστεί στρατιωτική εισβολή, οποιαδήποτε πληροφορία για ήττα ή κυβερνητική παράδοση είναι ψευδείς ειδήσεις.” Άλλες νέες ενότητες περιλαμβάνουν συμβουλές για γονείς σχετικά με τη συζήτηση του πολέμου με παιδιά και ένα κεφάλαιο που ενθαρρύνει τους πολίτες να συμμετάσχουν σε ομάδες πολιτικής άμυνας ή ακόμη και να στρατολογηθούν ως εθελοντές.
Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η ενημέρωση αντανακλούσε μια ευρύτερη προσπάθεια για “ανθεκτικότητα σε ολόκληρη την κοινωνία” καθώς η στρατιωτική δραστηριότητα της ηπειρωτικής Κίνας εντείνεται στο Στενό της Ταιβάν. Ο Lin Fei-fan, αναπληρωτής γενικός γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της νήσου, δήλωσε ότι “η ετοιμότητα είναι ο μόνος τρόπος για να αποτρέψουμε την επιθετικότητα” και ότι “δεν προκαλούμε πόλεμο” με το εγχειρίδιο. Ο Lin και άλλοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι δικαιολόγησαν τη μαζική διανομή αντιγράφων κάνοντας συγκρίσεις με βόρειες χώρες όπως η Σουηδία και η Φινλανδία, και τη βαλτική χώρα Εσθονία. Και οι τρεις έχουν διανείμει μαζικά εγχειρίδια επιβίωσης κατά τη διάρκεια πολέμου τα τελευταία χρόνια. Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το Τόκιο διανέμει τακτικά εγχειρίδια καταστροφών σε εκατομμύρια νοικοκυριά και υποστήριξαν ότι η Ταιβάν πλέον ενεργούσε “σε ευθυγράμμιση με τις κορυφαίες δημοκρατικές χώρες”.
Ωστόσο, μια δημοσκόπηση έδειξε ότι η διάθεση του οδηγού είχε δρόμο να διανύσει για να κερδίσει την κοινή γνώμη. Μια έρευνα σε περισσότερα από 25.000 άτομα, που διεξήχθη την Τετάρτη από την πλατφόρμα εφαρμογών Line Today, αποκάλυψε ένα σημαντικό χάσμα: 40% των ερωτηθέντων πίστευαν ότι ο οδηγός “δεν είχε πρακτική επίδραση”, σε σύγκριση με μόλις 22% που τον περιέγραψαν ως “εξαιρετικά χρήσιμο”. Μικρότεροι αριθμοί ερωτηθέντων χαρακτήρισαν το εγχειρίδιο περιορισμένης χρησιμότητας ή δήλωσαν ότι δεν το είχαν λάβει ακόμα. Φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο έδειχναν αδιάβαστα σκληρότυπα αντίτυπα πεταμένα σε κάδους ανακύκλωσης. Ένα ειρωνικό σχόλιο ανέφερε: “Όταν χτυπήσουν οι πύραυλοι, σκανάρετε τον QR κωδικό, δηλώστε τον λογαριασμό σας – ίσως κερδίσετε μια τυχερή κλήρωση;”
Κάποιοι στην διαδικτυακή κοινότητα εξέφρασαν ανησυχίες για την ιδιωτικότητα, επικαλούμενοι προηγούμενες παραβιάσεις στη βάση δεδομένων της κυβέρνησης της Ταιβάν. Ένας αριθμός χρηστών δήλωσε ότι το φυλλάδιο θα έπρεπε να είναι ψηφιακό αντί για έντυπο, αν και άλλοι αντέτειναν ότι τα δίκτυα υπολογιστών θα μπορούσαν να απενεργοποιηθούν σε καιρό πολέμου. Στο Neihu Technology Park στην Ταϊπέι, εργαζόμενοι δήλωσαν σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι ότι δεν είχαν δει ποτέ το φυλλάδιο. Αφού το εξέτασαν εν συντομία, ένας το χαρακτήρισε “σπατάλη χρημάτων των φορολογουμένων”. “Η Ταιβάν είναι μικροσκοπική,” είπε ένας άλλος. “Ένα βλήμα πυροβολικού και τελειώσαμε. Πού υποτίθεται ότι θα κρυφτούμε;”
Η Liu Shih-fang, υπουργός Εσωτερικών της Ταιβάν, επέκρινε όσους απέρριψαν το εγχειρίδιο, λέγοντας ότι τέτοιοι άνθρωποι πρέπει να έχουν “σύνδρομο πρίγκιπα ή πριγκίπισσας”. Τα σχόλιά της προκάλεσαν αντιδράσεις. Όταν ενημερώθηκε για την επίπληξη της Liu, κάποιος δήλωσε σε τηλεοπτικό ρεπόρτερ: “Είμαστε υπερβολικά εργαζόμενοι, όχι περιποιημένοι βασιλείς. Σταματήστε να διαδίδετε φόβο.”
Βουλευτές της αντιπολίτευσης άδραξαν την αμφιλεγόμενη υποδοχή του οδηγού, κατηγορώντας το κυβερνών, υπέρ της ανεξαρτησίας Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) ότι ξόδεψε 65 εκατομμύρια NT$ (2 εκατομμύρια USD) για ένα έργο ματαιοδοξίας. Το κόστος εκτύπωσης καλύφθηκε από το αποθεματικό ταμείο έκτακτης ανάγκης του υπουργικού συμβουλίου – που συνήθως προορίζεται για φυσικές καταστροφές – αντί για τις τακτικές δαπάνες άμυνας. Ο Wang Hung-wei, βουλευτής του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης Kuomintang (KMT), ρώτησε: “Η Ταιβάν προετοιμάζεται για πόλεμο του χρόνου ή απλώς καίει χρήματα πριν από το τέλος του έτους;” Ο συνάδελφος βουλευτής του KMT, Hsu Chiao-hsin, δήλωσε ότι ήταν “υπερβολικά περίπλοκο να αποκτηθούν δεδομένα για καταφύγια”, καθώς απαιτούσε “σάρωση QR κωδικών, λήψη εφαρμογών και εγγραφή λογαριασμών”. Άλλοι παραπονέθηκαν ότι οι χάρτες του εγχειριδίου ήταν ασαφείς και ότι πολλά πραγματικά καταφύγια, συμπεριλαμβανομένων των υπογείων σε κυβερνητικά κτίρια, δεν αναφέρονταν.
Βουλευτές από το Taiwan People’s Party (TPP) εξέφρασαν επίσης αντιρρήσεις για τον οδηγό. “Η διανομή του σαν προεκλογικό φυλλάδιο δημιουργεί σπατάλη και επιβαρύνει τους τοπικούς ηγέτες,” δήλωσε ο βουλευτής του TPP Lin Kuo-cheng. “Γιατί επιμένουμε στο χαρτί όταν η κυβέρνηση προωθεί την ψηφιοποίηση;” Η συνάδελφος βουλευτής του TPP Mai Yu-chen επανέλαβε την κριτική του Lin, λέγοντας “ένα εγχειρίδιο επιβίωσης πρέπει να είναι χρήσιμο, όχι ένα βιβλίο συνθημάτων”.
Ωστόσο, ο Lin του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Ταιβάν και οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι υπερασπίστηκαν την απόφαση, λέγοντας ότι τα έντυπα αντίγραφα “εξασφαλίζουν την κάλυψη των ηλικιωμένων και των νοικοκυριών με χαμηλή τεχνολογία σε περίπτωση διακοπής ρεύματος ή δικτύων”. Επέμειναν ότι το εγχειρίδιο ήταν “μόνο ένα στοιχείο μιας ευρύτερης στρατηγικής ανθεκτικότητας” που περιλάμβανε έναν προϋπολογισμό πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αύξηση των στρατηγικών αποθεμάτων και την ενίσχυση των υποδομών έναντι κινδύνων αποκλεισμού. Στον πρόλογο του οδηγού, ο Lai, ηγέτης της Ταιβάν, έγραψε: “Η ασφάλειά μας εξαρτάται από τη θέλησή μας να αμυνθούμε και την ετοιμότητά μας πριν συμβούν οι κρίσεις.” Εν τω μεταξύ, το υπουργείο Άμυνας του νησιού διέψευσε οποιαδήποτε πρόθεση παράκαμψης του νομοθετικού ελέγχου ή πολιτικοποίησης της πρωτοβουλίας.
Αναλυτές ασφαλείας δήλωσαν ότι η διαμάχη αντανακλά ένα ευρύτερο κοινωνικό χάσμα σχετικά με το πώς να αντιμετωπιστεί η πιθανότητα ένοπλης σύγκρουσης. Ο πρώην πεζοναύτης των ΗΠΑ Michael Hunzeker, επίκουρος καθηγητής στο George Mason University της Virginia, επαίνεσε τη σαφήνεια του φυλλαδίου, αλλά υποστήριξε ότι το μήνυμά του ήταν πολύ ήπιο. “Δεν υπάρχει σχεδόν καμία αναφορά στον πόλεμο,” δήλωσε στο Taiwan’s Central News Agency. “Αν έχω μια συγκεκριμένη σύσταση, πιστεύω ότι το εγχειρίδιο θα μπορούσε να είναι πιο ειλικρινές με τους πολίτες της Ταιβάν, πιο διαφανές και ειλικρινές μαζί τους σχετικά με τη φύση της στρατιωτικής απειλής,” είπε ο Hunzeker. Οι πολίτες χρειάζονταν ψυχολογική προετοιμασία για το χειρότερο σενάριο, εξήγησε, προειδοποιώντας ότι η υποτίμηση του κινδύνου θα μπορούσε να αφήσει τους ανθρώπους παράλυτους σε μια κρίση.
Ο James Yi-fan Chen, καθηγητής διπλωματίας στο Tamkang University της Νέας Ταϊπέι, δήλωσε ότι η δημοσίευση ήταν εν μέρει “πολιτική προπαγάνδα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό”. Ο Chen πιστεύει ότι ο οδηγός θα ήταν πολύτιμος σε περίπτωση απώλειας ψηφιακής πρόσβασης, αλλά ότι εξακολουθούσε να στερείται ουσιαστικών, εφαρμόσιμων πληροφοριών. “Αντί απλώς να διανέμονται αυτά τα φυλλάδια, οι πολίτες της Ταιβάν μπορεί να χρειάζονται πραγματικές πρόβες για να βιώσουν σενάρια πολέμου,” είπε. “Διαφορετικά, ο οδηγός μπορεί απλώς να αυξήσει το άγχος χωρίς να δώσει στους ανθρώπους σαφείς οδηγίες για το τι να κάνουν.”
Ο Lin του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας της Ταιβάν επέμενε ότι οι δημοκρατίες είχαν την ευθύνη να λένε στους πολίτες πώς να επιβιώσουν από καταστροφές και συγκρούσεις. Εν μέσω όλο και πιο τεταμένων σχέσεων διά του Στενού, οι τοπικοί υποστηρικτές του “μικρού πορτοκαλί βιβλίου” δήλωσαν ότι ήταν ένα απαραίτητο πρώτο βήμα για την προετοιμασία των πολιτών για κρίσεις που τώρα φάνταζαν λιγότερο υποθετικές. Για κάποιους παρατηρητές και σκεπτικιστές, ωστόσο, ισοδυναμούσε με μια κενή χειρονομία που εξυπηρετούσε πολιτικές προτεραιότητες περισσότερο από την πρακτική άμυνα, και υπονοούσε ότι η διοίκηση του DPP υπερτόνιζε την απειλή πολέμου για να δικαιολογήσει τις δαπάνες.
