Η Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, ο θεμέλιος λίθος των παγκόσμιων προσπαθειών για τον περιορισμό των πυρηνικών εξοπλισμών, ξεκίνησε την πενταετή διάσκεψη αναθεώρησής της στη Νέα Υόρκη εν μέσω της εύθραυστης κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Η φράση-κλειδί για την παρούσα κατάσταση είναι η Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων, η οποία δοκιμάζεται σκληρά καθώς οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι στρατιωτικές συγκρούσεις υπονομεύουν τον ρόλο της.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν. Παρά το γεγονός ότι στις 27 Φεβρουαρίου ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, Badr Albusaidi, ανακοίνωσε μια συμφωνία για μηδενική συσσώρευση αποθεμάτων, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ που ακολούθησαν λίγες ώρες μετά, ανέτρεψαν τα δεδομένα.

Οι επικριτές επισημαίνουν την υποκρισία της κατάστασης, καθώς το Ισραήλ, η μοναδική χώρα στη Μέση Ανατολή με πυρηνικά όπλα που δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη, πρωτοστατεί στον πόλεμο κατά του Ιράν με πρόσχημα τον πυρηνικό του προγραμματισμό. Αναλυτές όπως η Sahar Khan τονίζουν ότι το «μεγάλο συμβόλαιο» της Συνθήκης έχει καταρρεύσει, καθώς οι πυρηνικές δυνάμεις εκσυγχρονίζουν τα οπλοστάσιά τους, ενώ παράλληλα επικρατεί ασυνεπής εφαρμογή των κανόνων.

Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι χώρες όπως η Ινδία, το Πακιστάν, το Ισραήλ και το Νότιο Σουδάν δεν έχουν προσχωρήσει ποτέ στη συμφωνία. Η ασάφεια σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ και η δυνατότητα πυρηνικών κρατών να χρησιμοποιούν τα οπλοστάσιά τους ως γεωπολιτικές ασπίδες, δημιουργούν ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Καθώς η διάσκεψη συνεχίζεται, οι ειδικοί παραμένουν απαισιόδοξοι, υποστηρίζοντας ότι η Συνθήκη μετατρέπεται από ένα σύστημα βασισμένο σε κανόνες σε ένα εργαλείο που εξυπηρετεί τις δυναμικές ισχύος των μεγάλων δυνάμεων.