Η ινδική κυβέρνηση, υπό τον Narendra Modi, βρίσκεται το τελευταίο διάστημα σε μια κατάσταση βαθιάς ανασφάλειας, η οποία οδήγησε στον αποκλεισμό φοιτητών που δημιούργησαν τον σατιρικό λογαριασμό «Cockroach Janta Party» (CJP). Η κίνηση αυτή γεννήθηκε ως αντίδραση στη δήλωση του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Surya Kant, ο οποίος παρομοίασε τους άνεργους νέους που στρέφονται στη δημοσιογραφία και τον ακτιβισμό με κατσαρίδες και παράσιτα. Το χιουμοριστικό αυτό εγχείρημα συγκέντρωσε εκατομμύρια ακόλουθους σε πλατφόρμες όπως το Instagram και το X (πρώην Twitter), προκαλώντας το ενδιαφέρον διεθνών μέσων ενημέρωσης, όπως το BBC, το CNN, ο Guardian και το France 24.
Αντί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τα παράπονα των πολιτών, η διοίκηση του Modi βάφτισε τη σατιρική ομάδα ως «απειλή για την εθνική ασφάλεια» και την κυριαρχία της Ινδίας. Η ιστοσελίδα της οργάνωσης κατέβηκε, ενώ ασκήθηκαν πιέσεις για τη δίωξη του ιδρυτή της, Abhijeet Dipke. Το να κυνηγάς διαδικτυακούς λογαριασμούς με τέτοια οργή είναι σαν να χρησιμοποιείς κανόνι για να σκοτώσεις ένα κουνούπι.
Η κατάσταση αυτή αντανακλά την απελπισία των νέων στην Ινδία, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με την έλλειψη θέσεων εργασίας, τις ακραίες καιρικές συνθήκες και τα συνεχή σκάνδαλα διαρροών σε εισαγωγικές εξετάσεις, όπως αυτές για ιατρικές σχολές. Οι φοιτητές που εξέφρασαν την απογοήτευσή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χαρακτηρίστηκαν από το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Doordarshan ως «Πακιστανοί».
Την ίδια στιγμή, η αδιαφορία της ηγεσίας είναι εμφανής: ενώ ο Narendra Modi αγνόησε τους θανάτους από καύσωνα στο Telangana, όπου 67 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε μία ημέρα, εξέφρασε τη θλίψη του για ένα ατύχημα σε ορυχείο στην επαρχία Shanxi της Κίνας. Η συμπεριφορά του Modi, που κυβερνά την Ινδία απαιτώντας απόλυτη πίστη, γίνεται όλο και πιο αντιπαθής. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό στη Νορβηγία, όπου ο Ινδός Πρωθυπουργός απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση της δημοσιογράφου Helle Lyng Svendsen σχετικά με την ελευθερία του Τύπου.
Η αποτυχία της κυβέρνησης να διαχειριστεί την κριτική και η τάση της να χαρακτηρίζει κάθε διαφωνούντα ως εχθρό, υπογραμμίζει την κατάρρευση της εικόνας που προσπαθούσε να διατηρήσει η προπαγανδιστική μηχανή του κόμματος. Παρά τις προσπάθειες καταστολής, η ιστορία δείχνει ότι η καταπίεση της σατιρικής έκφρασης της νεολαίας δεν εξαφανίζει τη διαφωνία, αλλά την ριζοσπαστικοποιεί. Η κυβέρνηση του Modi, βυθισμένη σε αλλεπάλληλα προβλήματα και λαϊκή δυσαρέσκεια, δείχνει πλέον τα σημάδια ενός καθεστώτος που κλονίζεται από τη δική του ανικανότητα.
