Τον Ιούνιο του 2024, η καθημερινότητα της οικογένειας της Lina Ghassan Abu Zayed στο Nuseirat της Γάζας μετατράπηκε σε εφιάλτη. Μετά από μήνες εκτοπισμού, η οικογένεια προσπαθούσε να βρει μια ισορροπία σε ένα διαμέρισμα που κοίταζε προς την αποκαλούμενη «κίτρινη γραμμή». Όλα όμως άλλαξαν το πρωί της 8ης Ιουνίου 2024, όταν οβίδα χτύπησε το σπίτι τους κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής επιχείρησης.
Η Lina θυμάται τον ήχο της έκρηξης, την αποπνικτική σκόνη και τις δραματικές σκηνές μέσα στο διαμέρισμα, όπου τα μέλη της οικογένειάς της τραυματίστηκαν σοβαρά. Ο πατέρας της, στην προσπάθειά του να προστατεύσει τον 9χρονο αδελφό της, Abdullah, δέχθηκε σκάγια και στα δύο του πόδια. Η μητέρα της υπέστη σοβαρό τραύμα στο πρόσωπο, ενώ οι αδελφές της, Eman και Yasmin, τραυματίστηκαν στο χέρι και στο στήθος αντίστοιχα, παλεύοντας για κάθε ανάσα.
Η αναμονή για ασθενοφόρο διήρκεσε τρεις ώρες, καθώς το ιατρικό προσωπικό ενημέρωνε πως η περιοχή ήταν υπό συνεχή πυρά. Όταν τελικά μεταφέρθηκαν στο Al-Aqsa Martyrs Hospital, αντίκρισαν σκηνές απόλυτης φρίκης: εκατοντάδες τραυματίες, αίμα παντού και απελπισμένους συγγενείς. Εκεί, ανάμεσα στους θρήνους, η Lina άκουσε για πρώτη φορά την περιγραφή της επίθεσης ως «στρατιωτική επιχείρηση για την απελευθέρωση ομήρων».
Η επιχείρηση αυτή, σύμφωνα με τις τοπικές υγειονομικές αρχές, στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 274 ανθρώπους και άφησε σχεδόν 700 τραυματίες. Παρά τον τραγικό απολογισμό για τους αμάχους, η επιχείρηση παρουσιάστηκε από πολλά μέσα ενημέρωσης ως επιτυχία. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, η Lina και η οικογένειά της εξακολουθούν να φέρουν τα σωματικά και ψυχικά σημάδια εκείνης της ημέρας. Τα θραύσματα παραμένουν στα σώματά τους, ενώ οι εφιάλτες από τους βομβαρδισμούς και τις εικόνες θανάτου δεν έχουν υποχωρήσει, υπενθυμίζοντας πως στη Γάζα δεν υπάρχει πραγματικά ασφαλές μέρος.
